Sarah Chen przygotowywała się do tej podróży służbowej od tygodni. Jechała do Tokio, aby negocjować partnerstwo z japońską firmą technologiczną. Jej lot miał odlecieć o siódmej rano. Budzik zadzwonił o czwartej, a ona szybko wstała z łóżka. Spakowała walizkę poprzedniego wieczoru, sprawdzając wszystko dwa razy. Jej materiały prezentacyjne były zapisane na laptopie i zabezpieczone w chmurze. Taksówka przyjechała punktualnie, a ona pojechała na lotnisko. Przy stanowisku odprawy pracownik poinformował ją, że lot jest opóźniony. Wystąpił problem mechaniczny z samolotem, który trzeba było naprawić. Sarah westchnęła i znalazła miejsce przy bramce, żeby poczekać. Postanowiła wykorzystać dodatkowy czas, aby jeszcze raz przejrzeć swoją prezentację. Po dwóch godzinach pasażerowie w końcu mogli wejść na pokład. Znalazła swoje miejsce przy oknie i usadowiła się na długi lot. Stewardesa zaoferowała jej koc i poduszkę. Sarah próbowała zasnąć, ale wciąż myślała o nadchodzącym spotkaniu. Dwanaście godzin później samolot wylądował na lotnisku Tokio Narita. Odebrała swój bagaż i przeszła przez odprawę celną bez problemów. W hali przylotów czekał na nią kierowca z tabliczką z jej nazwiskiem. Dojazd do hotelu zajął około godziny z powodu dużego ruchu. Sarah zameldowała się w pokoju i rozpakowała swoje ubrania służbowe. Miała zaplanowaną wideorozmowę z szefem, aby omówić strategię. Połączenie internetowe w hotelu było doskonałe. Jej szef przypomniał jej o znaczeniu szanowania japońskiej kultury biznesowej. Właściwa wymiana wizytówek była niezbędna podczas pierwszego spotkania. Sarah przećwiczyła swoje powitanie i upewniła się, że jej wizytówki są gotowe. Poszła spać wcześnie, ponieważ była wyczerpana podróżą. Następnego ranka obudziła się wypoczęta i pewna siebie. Założyła swój najlepszy garnitur i sprawdziła swój wygląd w lustrze. Spotkanie było o dziesiątej w siedzibie firmy w centrum miasta. Sarah przyjechała piętnaście minut wcześniej, co w Japonii uważane było za uprzejme. Recepcjonistka powitała ją serdecznie i zaoferowała jej zieloną herbatę. Wkrótce przyjechało trzech przedstawicieli japońskiej firmy. Pan Tanaka był dyrektorem generalnym i główną osobą decyzyjną. Wymienili wizytówki obiema rękami, lekko się kłaniając. Sarah pamiętała, aby dokładnie obejrzeć każdą wizytówkę przed jej schowaniem. Spotkanie rozpoczęło się uprzejmą rozmową o jej podróży i pogodzie. Następnie przeszli do omówienia potencjalnego partnerstwa. Sarah pewnie przedstawiła ofertę swojej firmy. Wyjaśniła korzyści ze współpracy i przedstawiła prognozowane liczby. Pan Tanaka słuchał uważnie i zadał kilka przemyślanych pytań. Negocjacje były trudne, ponieważ obie strony miały różne oczekiwania. Sarah pozostała cierpliwa i profesjonalna przez całą dyskusję. Uzgodnili, że zrobią przerwę na lunch w tradycyjnej japońskiej restauracji. Jedzenie było pyszne, a Sarah spróbowała kilku dań, których nigdy wcześniej nie jadła. Podczas lunchu rozmowa stała się bardziej osobista i swobodna. Pan Tanaka opowiedział o swojej rodzinie i zapytał o hobby Sarah. Budowanie osobistych relacji było ważne w japońskiej kulturze biznesowej. Po lunchu wrócili do sali konferencyjnej, aby kontynuować rozmowę. Popołudniowa sesja była bardziej produktywna niż poranna. Obie strony zaczęły znajdować wspólny grunt w kluczowych kwestiach. Do piątej uzgodnili większość głównych warunków. Pozostała jednak jeszcze jedna kwestia wymagająca dalszej dyskusji. Pan Tanaka zasugerował, aby kontynuować rozmowę przy kolacji. Sarah z wdzięcznością przyjęła zaproszenie. Tego wieczoru poszli do eleganckiej restauracji z widokiem na miasto. Widok z restauracji był zapierający dech w nocy. Podczas kolacji w końcu osiągnęli porozumienie w pozostałej kwestii. Pan Tanaka wydawał się zadowolony z wyniku negocjacji. Powiedział, że jego firma nie może się doczekać partnerstwa. Sarah poczuła ulgę i dumę z tego, co osiągnęła. Następnego dnia prawnicy przygotowali oficjalną umowę. Obie strony dokładnie przejrzały dokument przed podpisaniem. Sarah podpisała w imieniu swojej firmy z poczuciem osiągnięcia. Pan Tanaka zaprosił ją na zwiedzanie fabryki, zanim opuściła Japonię. Była pod wrażeniem zaawansowanej technologii i wydajnej produkcji. Pracownicy byli wysoko wykwalifikowani i oddani swojej pracy. Sarah robiła notatki i zdjęcia, aby podzielić się nimi ze swoim zespołem w domu. Ostatniego wieczoru w Tokio zwiedzała miasto sama. Odwiedziła słynną świątynię i przeszła przez tradycyjny ogród. Piękno ogrodu sprawiło, że na chwilę zapomniała o pracy. Kupiła pamiątki dla swoich kolegów i rodziny. Następnego ranka wymeldowała się z hotelu i pojechała na lotnisko. Lot do domu wydawał się krótszy, ponieważ była bardzo zadowolona z wyników. Jej szef zadzwonił, aby pogratulować jej udanych negocjacji. Sarah wiedziała, że ta podróż zostanie zapamiętana jako punkt zwrotny w jej karierze.
Polish Story (B1)Podróż służbowa
This B1 Polish story is designed for intermediate learners. Click any word for instant translation and build your vocabulary as you read.
aboutStory
Sarah Chen wyjeżdża do Tokio, aby negocjować partnerstwo biznesowe z japońską firmą technologiczną. Pomimo opóźnień lotów i trudnych negocjacji udaje jej się osiągnąć porozumienie, szanując japońską kulturę biznesową i budując osobiste relacje.
1 / 75
🇵🇱Polski→🇬🇧English
Linked wordUnderlined wordOther words
Comprehension Questions
4 questions
1
Dlaczego lot Sarah był opóźniony na lotnisku?
2
Co było ważne przy wymianie wizytówek w Japonii?
3
Gdzie Sarah i pan Tanaka osiągnęli ostateczne porozumienie?
4
