Emma zawsze uwielbiała odwiedzać stary dom babci na wsi. Dom był pełen wspomnień i starych mebli, które opowiadały historie z przeszłości. Jej babcia zmarła trzy miesiące temu, a Emma pomagała sortować jej rzeczy. Pewnego popołudnia Emma postanowiła zbadać zakurzony strych, którego unikała. Wspięła się po wąskich drewnianych schodach i popchnęła skrzypiące drzwi. Strych był ciemny, a powietrze pachniało starym papierem i zapomnianym czasem. Pudła były poukładane wszędzie, a stare ubrania wisiały na drewnianych belkach. Emma włączyła latarkę i zaczęła przeglądać zakurzone skarby. W rogu, ukryta za rozbitym lustrem, znalazła małą drewnianą skrzynię. Skrzynia była zamknięta, ale Emma zauważyła mały klucz wiszący na gwoździu nad nią. Z szybciej bijącym sercem wzięła klucz i otworzyła skrzynię. W środku znalazła oprawiony w skórę pamiętnik z imieniem babci napisanym na okładce. Pamiętnik był datowany na 1962 rok, kiedy jej babcia skończyła dwadzieścia lat. Emma usiadła na starym kufrze i zaczęła czytać wyblakłe pismo odręczne. Pierwsze wpisy dotyczyły codziennego życia, ale wkrótce pismo stało się bardziej emocjonalne. Jej babcia pisała o młodym mężczyźnie o imieniu Thomas, którego poznała na wiejskich tańcach. Zakochali się głęboko w sobie podczas tego lata 1962 roku. Emma była zdezorientowana, bo jej dziadek nazywał się Peter, nie Thomas. Kontynuowała czytanie, chcąc zrozumieć tajemnicę. Wpisy w pamiętniku opisywały tajemne spotkania przy starym dębie nad rzeką. Thomas był artystą, który marzył o przeprowadzce do Paryża, aby studiować malarstwo. Jej babcia pisała o tym, jak snuli plany wspólnej przyszłości. Ale potem wpisy nagle się urwały we wrześniu 1962 roku. Ostatni wpis był inny niż wszystkie pozostałe. Jej babcia napisała, że Thomas opuszczał wioskę na zawsze. Jego rodzice nie akceptowali ich związku i zorganizowali mu przeprowadzkę za granicę. Słowa na stronie były rozmazane starymi śladami łez. Emma poczuła łzy napływające do jej oczu, gdy czytała o złamanym sercu babci. Zamknęła pamiętnik i rozejrzała się po strychu, zastanawiając się, co wydarzyło się potem. Tego wieczoru Emma zadzwoniła do matki, żeby zapytać o tajemniczego Thomasa. Jej matka milczała przez długą chwilę, zanim odpowiedziała. 'Wiedziałam, że pewnego dnia znajdziesz ten pamiętnik,' powiedziała cicho jej matka. Wyjaśniła, że Thomas był miłością życia ich babci. Ale kiedy Thomas wyjechał, jej babcia nie miała innego wyboru, jak tylko iść dalej przez życie. Rok później wyszła za Petera, życzliwego i stabilnego mężczyznę z pobliskiego miasteczka. 'Twoja babcia kochała Petera,' dodała jej matka, 'ale Thomas zawsze był w jej sercu.' Emma wróciła na strych następnego ranka, żeby szukać więcej wskazówek. W tej samej drewnianej skrzyni, pod miejscem gdzie leżał pamiętnik, znalazła plik starych listów. Listy były od Thomasa, wysyłane z Paryża przez kilka lat. Nigdy nie przestał jej kochać i pisał do niej nawet po tym, jak wyszła za mąż. Ostatni list był datowany na 1998 rok, zaledwie kilka lat przed śmiercią Thomasa. W tym liście Thomas napisał, że został odnoszącym sukcesy malarzem we Francji. Wspomniał, że przez lata namalował wiele jej portretów z pamięci. Emma była głęboko poruszona tym odkryciem. Postanowiła poszukać obrazów Thomasa w internecie. Po godzinach poszukiwań znalazła stronę galerii, która prezentowała jego prace. Było tam dziesiątki obrazów, a wiele z nich to portrety młodej kobiety. Kobieta na obrazach miała te same oczy i uśmiech co jej babcia. Emma skontaktowała się z galerią, żeby dowiedzieć się więcej o Thomasie i jego kolekcji sztuki. Właściciel galerii powiedział jej, że Thomas nigdy się nie ożenił. Poświęcił całe swoje życie sztuce i pamięci swojej jedynej prawdziwej miłości. Przed śmiercią Thomas zostawił instrukcje, aby jego obrazy zostały sprzedane. Ale był jeden obraz, którego nigdy nie chciał sprzedać. Prosił, aby ten szczególny obraz został przekazany potomkom kobiety, którą kochał. Galeria szukała rodziny od lat bez powodzenia. Emma nie mogła uwierzyć w to, co słyszała. Przedstawiła dowód powiązania rodzinnego i umówiła się na odbiór obrazu. Tydzień później do domu babci dotarła duża paczka. Emma ostrożnie rozpakowała obraz i zaniemówiła, gdy go zobaczyła. To był piękny portret jej babci jako młodej kobiety, stojącej przy starym dębie. Obraz uchwycił tę samą radość i miłość, o których Emma przeczytała w pamiętniku. Na odwrocie obrazu była mała notka napisana ręką Thomasa. Było napisane: 'Do mojej ukochanej, jedynej kobiety, którą kiedykolwiek kochałem. Niech twoja rodzina wie, jak wyjątkowa byłaś.' Emma powiesiła obraz na honorowym miejscu w salonie. Teraz, za każdym razem gdy na niego patrzyła, przypominała sobie niesamowitą historię miłosną ukrytą w starym pamiętniku.
Polish Story (B1)Stary pamiętnik
This B1 Polish story is designed for intermediate learners. Click any word for instant translation and build your vocabulary as you read.
aboutStory
Emma odkrywa ukryty pamiętnik swojej zmarłej babci na strychu, który ujawnia tajemny romans z 1962 roku z mężczyzną o imieniu Thomas. Jej śledztwo prowadzi do znalezienia obrazów Thomasa, w tym specjalnego portretu, który zostawił dla rodziny babci.
1 / 65
🇵🇱Polski→🇬🇧English
Linked wordUnderlined wordOther words
Comprehension Questions
4 questions
1
Gdzie Emma znalazła stary pamiętnik?
2
Dlaczego Thomas opuścił wioskę w 1962 roku?
3
Kim został Thomas we Francji?
4
