Sir Henry i ja czekaliśmy cicho w ciemnym korytarzu. Stary zegar wybił północ. Usłyszeliśmy ciche kroki nadchodzące korytarzem. Przemknął cień niosący świecę. To był Barrymore, tak jak się spodziewałem. Poszedł do tego samego pokoju co poprzednio. Podążyliśmy za nim w ciszy. Przez drzwi mogliśmy widzieć go przy oknie. Podniósł świecę i poruszał nią z boku na bok. 'Co pan robi, Barrymore?' zażądał odpowiedzi Sir Henry. Kamerdyner obrócił się gwałtownie w szoku. Świeca prawie wypadła z jego drżącej ręki. 'Sir Henry! Ja tylko... sprawdzałem okna,' wyjąkał. 'Proszę mi nie kłamać,' powiedział stanowczo Sir Henry. 'Kto jest tam na wrzosowisku?' Twarz Barrymore'a zbladła. 'Nie mogę panu powiedzieć, proszę pana,' powiedział nieszczęśliwie. 'To nie jest moja tajemnica do zdradzenia.' Właśnie wtedy pani Barrymore pojawiła się w drzwiach. Płakała i załamywała ręce. 'Proszę nie winić mojego męża,' błagała. 'On tylko próbuje pomóc mojemu bratu.' 'Pani brat?' zapytałem zaskoczony. 'Tak,' szlochała. 'Zbiegły skazaniec Selden to mój młodszy brat.' Sir Henry i ja wymieniliśmy zszokowane spojrzenia. 'Kiedyś był dobrym chłopcem,' kontynuowała pani Barrymore. 'Ale związał się ze złymi ludźmi i zrobił straszne rzeczy.' 'Uciekł z więzienia i przyszedł tu po pomoc.' 'Nie mogliśmy go odprawić.' 'Dawaliśmy mu jedzenie i ubrania,' dodał Barrymore. 'Sygnał mówi mu, kiedy jest bezpiecznie przyjść po zapasy.' Sir Henry przez chwilę milczał. 'Rozumiem, dlaczego mu pomagaliście,' powiedział w końcu. 'Ale jest niebezpieczny i nie może zostać na wrzosowisku.' 'Obiecał odejść,' powiedziała pani Barrymore. 'Statek czeka, żeby zabrać go do Ameryki Południowej.' 'Potrzebuje tylko jeszcze kilku dni.' Spojrzałem na wrzosowisko. Małe światełko wciąż migotało w oddali. 'Watson, chodźmy za nim,' powiedział nagle Sir Henry. 'Powinniśmy sami schwytać tego skazańca.' Zgodziłem się, choć martwiłem się o niebezpieczeństwo. Chwyciliśmy płaszcze i mój rewolwer. Potem ruszyliśmy w zimną noc. Wrzosowisko było ciemne i przerażające pod zachmurzonym niebem. Szliśmy w kierunku, gdzie widzieliśmy światło. Ale teren był nierówny i często się potykaliśmy. Nagle usłyszeliśmy straszny dźwięk. Długie, niskie wycie rozległo się po wrzosowisku. Zdawało się dochodzić zewsząd naraz. 'Co to, u licha, było?' wyszeptał Sir Henry. 'Brzmiało jak pies,' powiedziałem z walącym sercem. Staliśmy jak zamarznięci, nasłuchując. Wycie rozległo się ponownie, tym razem bliżej. 'Powinniśmy wracać,' nalegałem. 'To zbyt niebezpieczne w ciemności.' Niechętnie Sir Henry się zgodził. Pospieszyliśmy z powrotem do Baskerville Hall. To straszne wycie towarzyszyło nam całą drogę do domu.
B1Chapter 9 / 15375 words60 sentences
Światło na wrzosowisku
Chapter 9 · Pies Baskerville'ów · B1 Polish. Tip: Click on any word while reading to see its translation. Take your time with each chapter and review the vocabulary before moving on.
Chapter Summary
Watson odkrywa, że kamerdyner Barrymore w nocy daje sygnały komuś na wrzosowisku.
1 / 60
🇵🇱Polski→🇬🇧English
Linked wordUnderlined wordOther words
Comprehension Questions
4 questions
1
Kim była tajemnicza postać, którą Watson widział nocą na wrzosowisku?
2
Dlaczego Holmes przyjechał potajemnie do Dartmoor?
3
Jakie tragiczne wydarzenie przerwało rozmowę Holmesa i Watsona?
4