Powóz zatrzymał się przed Baskerville Hall. Ciężkie drewniane drzwi otworzyły się i wyszedł wysoki mężczyzna. Miał bladą twarz i gęstą czarną brodę. Serce podskoczyło mi, gdy zobaczyłem jego brodę. Czy to mógł być mężczyzna z londyńskiej dorożki? 'Witamy w Baskerville Hall, Sir Henry,' powiedział mężczyzna. 'Jestem Barrymore, kamerdyner.' 'Moja żona i ja przygotowaliśmy wszystko na pańskie przybycie.' Weszliśmy do wielkiego holu domu. Na ścianach wisiały stare obrazy przodków Baskervillów. W ogromnym kominku płonął ogień. Ale pokój wciąż wydawał się zimny i nieprzyjazny. 'Jest raczej ponuro,' przyznał Sir Henry. 'Ale przy odrobinie światła i towarzystwa poczuję się tu jak w domu.' Barrymore zaprowadził nas do naszych pokojów na piętrze. Z mojego pokoju przez duże okno roztaczał się widok na wrzosowisko. Krajobraz wyglądał dziko i tajemniczo w gasnącym świetle. Po kolacji Sir Henry i ja usiedliśmy przy kominku. 'Co pan sądzi o Barrymorze?' zapytałem cicho. 'Wydaje się dobrym sługą,' odpowiedział Sir Henry. 'Ale zauważyłem jego brodę,' powiedziałem. 'Szpieg w Londynie też miał czarną brodę.' Sir Henry spojrzał na mnie ze zdziwieniem. 'Sądzi pan, że Barrymore był w Londynie i mnie obserwował?' 'To możliwe,' powiedziałem. 'Holmes prosił mnie, żebym nikomu nie ufał.' Później tej nocy nie mogłem zasnąć. Stary dom był pełen dziwnych dźwięków. Na zewnątrz wył wiatr, a deski podłogowe skrzypiały. Nagle usłyszałem kroki na korytarzu. Cicho otworzyłem drzwi i wyjrzałem. Wysoka postać przesuwała się bezszelestnie korytarzem. To był Barrymore, niosący świecę. Szedł cicho w kierunku jednego z pustych pokojów. Podążyłem za nim w bezpiecznej odległości. Barrymore wszedł do pokoju i podszedł do okna. Podniósł świecę i wyglądało na to, że daje komuś sygnały. Powoli poruszał światłem z boku na bok. Przez inne okno spojrzałem na ciemne wrzosowisko. W oddali widziałem migoczące maleńkie światło. Ktoś tam był na wrzosowisku, odpowiadając na jego sygnał. Serce mi waliło, gdy obserwowałem tę tajną komunikację. Co Barrymore robił w środku nocy? Kto czekał na wrzosowisku? Po kilku minutach Barrymore zgasił świecę. Pospieszyłem z powrotem do pokoju, zanim mógł mnie zobaczyć. Tej nocy nie spałem dobrze. Zbyt wiele pytań zaprzątało mi głowę. Następnego ranka opowiedziałem Sir Henremu, co widziałem. 'Musimy dowiedzieć się, co robi Barrymore,' powiedział. 'Być może jest powiązany ze zbiegłym więźniem.' 'Albo może z czymś gorszym,' dodałem. Tego ranka napisałem długi list do Holmesa. Opisałem dom, wrzosowisko i zachowanie Barrymore'a. Miałem nadzieję, że Holmes będzie wiedział, co z tego wynika. To miejsce skrywało wiele tajemnic. A ja byłem zdecydowany je odkryć. Ale miałem przeczucie, że niebezpieczeństwo nas obserwuje. Czekając na odpowiedni moment, by uderzyć. Trzymałem rewolwer w zasięgu ręki.
B1Chapter 6 / 15414 words60 sentences
Baskerville Hall
Chapter 6 · Pies Baskerville'ów · B1 Polish. Tip: Click on any word while reading to see its translation. Take your time with each chapter and review the vocabulary before moving on.
Chapter Summary
Watson i Sir Henry przybywają do ponurego Baskerville Hall i dowiadują się o zbiegłym więźniu na wrzosowisku.
1 / 60
🇵🇱Polski→🇬🇧English
Linked wordUnderlined wordOther words
Comprehension Questions
4 questions
1
Kim byli Stapletonowie, których Watson spotkał w pobliżu wrzosowiska?
2
Co Beryl Stapleton szepnęła Watsonowi, gdy spotkała go po raz pierwszy?
3
Jakie niebezpieczne miejsce pokazał Stapleton Watsonowi?
4