Mała syrenka

Głęboko pod falami morza żyła młoda księżniczka syrenka. Była najmłodszą z sześciu córek Króla Morza. Mała syrenka miała piękny głos, który oczarowywał każdego, kto go słyszał. Spędzała dni pływając przez koralowe ogrody i bawiąc się z rybami. W przeciwieństwie do swoich sióstr, marzyła o świecie nad wodą. Jej babcia opowiadała jej historie o ludziach i ich dziwnych zwyczajach. Stara syrenka wyjaśniała, że ludzie chodzą na dwóch nogach zamiast pływać. Opisywała piękne kwiaty, ptaki i lasy, które istniały na lądzie. Mała syrenka słuchała z zachwytem i tęsknotą w sercu. Kiedy syrenka kończyła piętnaście lat, mogła wypłynąć na powierzchnię. Mała syrenka odliczała dni do swoich piętnastych urodzin. W końcu nadszedł ten wyjątkowy dzień i popłynęła chętnie ku światłu powyżej. Przebiła się przez powierzchnię i zobaczyła niebo po raz pierwszy. Gwiazdy błyszczały jak diamenty, a księżyc świecił łagodnie nad nią. W pobliżu unosiła się wspaniały statek, ozdobiony setkami kolorowych lampionów. Muzyka i śmiech płynęły przez wodę z uroczystości na pokładzie. Syrenka podpłynęła bliżej i zajrzała przez okno statku. Zobaczyła przystojnego młodego księcia świętującego swoje osiemnaste urodziny. Jej serce biło szybciej, gdy patrzyła jak tańczy i uśmiecha się. Nigdy w życiu nie widziała nikogo tak cudownego. Nagle zerwała się straszna burza i ciemne chmury zakryły niebo. Błyskawice migotały, a grzmoty huczały nad wzburzonymi wodami. Statek był gwałtownie miotany przez ogromne fale. Syrenka z przerażeniem patrzyła, jak statek zaczyna tonąć. Zobaczyła, jak książę wpada do zimnej, ciemnej wody. Bez wahania zanurkowała i wyciągnęła go na powierzchnię. Trzymała jego głowę nad falami przez całą długą noc. Do rana burza minęła i dopłynęła z nim do brzegu. Położyła go delikatnie na piaszczystej plaży przy pięknej świątyni. Młoda kobieta ze świątyni odkryła księcia i zawołała o pomoc. Syrenka ukryła się za skałami i patrzyła, jak był ratowany. Książę otworzył oczy i podziękował dziewczynie ze świątyni za uratowanie go. Mała syrenka była smutna, że nie znał prawdy. Wróciła do swojego podwodnego królestwa, ale nie mogła zapomnieć księcia. Przestała śpiewać i spędzała dni wpatrując się w powierzchnię powyżej. Jej siostry zauważyły jej smutek i spytały, co trapi jej serce. Wyznała swoją miłość do ludzkiego księcia, którego uratowała. Próbowały ją pocieszyć, ale nic nie mogło ukoić jej tęsknoty. Syrenka postanowiła odwiedzić czarownicę morską mieszkającą w ciemnej jaskini. Czarownica była znana z potężnej magii i niebezpiecznych układów. Młoda księżniczka dzielnie przepłynęła przez lasy przerażających morskich stworzeń. W końcu dotarła do jaskini, gdzie czarownica czekała ze świadomym uśmiechem. Czarownica powiedziała, że wie, dlaczego syrenka do niej przyszła. Zaproponowała, że da syrenie ludzkie nogi w zamian za jej głos. Czarownica ostrzegła, że każdy krok będzie jak chodzenie po ostrych nożach. Dodała, że jeśli książę poślubi inną, syrenka umrze. Mimo strasznych warunków, syrenka zgodziła się na układ. Czarownica zabrała jej piękny głos i dała jej magiczną miksturę. Syrenka dopłynęła do brzegu i wypiła miksturę o świcie. Poczuła niesamowity ból, gdy jej ogon rozdzielił się na dwie ludzkie nogi. Osunęła się na plaży, niezdolna mówić ani chodzić prawidłowo. Książę znalazł ją tam i był zauroczony jej tajemniczą urodą. Owinął ją swoim płaszczem i zabrał do swojego zamku. Chociaż nie mogła mówić, jej oczy wyrażały głęboką miłość i oddanie. Książę polubił ją i zabierał ze sobą wszędzie. Tańczyła dla niego mimo agonii, jaką powodował każdy krok. Powiedział jej, że przypomina mu dziewczynę, która uratowała mu życie. Syrenka pragnęła powiedzieć mu prawdę, ale nie miała głosu. Książę ogłosił, że poślubi księżniczkę z sąsiedniego królestwa. Wyjaśnił, że jego rodzice zaaranżowali ten związek z powodów politycznych. Gdy poznał swoją narzeczoną, rozpoznał w niej dziewczynę ze świątyni. Wierzył, że to ona uratowała go z morza. Książę był przeszczęśliwy i wyznał miłość księżniczce. Ślub został ogłoszony, a syrenka poczuła, że jej serce pęka. W noc poślubną stała samotnie na statku patrząc na morze. Jej siostry pojawiły się na powierzchni z pięknym włosami obciętymi krótko. Wyjaśniły, że oddały swoje włosy czarownicy za nóż. Jeśli syrenka zabiłaby księcia przed świtem, mogłaby znów stać się syrenką. Wzięła nóż i zakradła się cicho do komnaty ślubnej. Książę leżał śpiąc spokojnie obok swojej nowej żony. Syrenka spojrzała na jego przystojną twarz i nie mogła go skrzywdzić. Wrzuciła nóż do morza i czekała na wschód słońca. Gdy pojawiły się pierwsze promienie światła, poczuła, że się rozpuszcza. Ale zamiast stać się morską pianą, uniosła się w powietrze. Stała się córką powietrza, duchem światła i dobroci. Inne duchy przywitały ją i wyjaśniły, że jej bezinteresowna miłość ją ocaliła. Będzie spędzać trzysta lat czyniąc dobre uczynki dla ludzkości. Po tym czasie zasłuży na nieśmiertelną duszę dla siebie. Mała syrenka uśmiechnęła się z radości i wdzięczności za swoją nową egzystencję. Uniosła się nad statkiem i pobłogosławiła śpiącego księcia po raz ostatni. Potem wzleciała wyżej w niebo, by rozpocząć swoją nową podróż. Nauczyła się, że prawdziwa miłość czasem oznacza puszczenie tego, czego pragniemy. Jej poświęcenie i współczucie przemieniły ją w coś jeszcze piękniejszego. Mała syrenka znalazła spokój wiedząc, że sama miłość była jej największym skarbem.

About this story

Vocabulary

Related Stories

Continue Learning