Prośba o podwyżkę

Pracuję w mojej firmie już trzy lata. W tym czasie przejąłem wiele dodatkowych obowiązków. Szkoliłem nowych pracowników i prowadziłem kilka udanych projektów. Moje oceny pracownicze zawsze były doskonałe. Jednak moja pensja pozostała taka sama od momentu rozpoczęcia pracy. Po długich przemyśleniach zdecydowałem, że nadszedł czas, by poprosić o podwyżkę. Myśl o tej rozmowie sprawiała, że byłem zdenerwowany. Spędziłem tygodnie na przygotowaniach do spotkania z moją szefową. Najpierw zbadałem średnie wynagrodzenie na moim stanowisku w branży. Odkryłem, że zarabiam poniżej stawki rynkowej. Następnie sporządziłem listę wszystkich moich osiągnięć z ostatnich trzech lat. Zebrałem dowody na wartość, jaką wniosłem do firmy. Ćwiczyłem to, co chciałem powiedzieć, przed lustrem. Poprosiłem też przyjaciela o przeprowadzenie ze mną próbnej rozmowy. W końcu poczułem się gotowy, by umówić spotkanie. Wysłałem e-mail do mojej szefowej z prośbą o prywatną rozmowę. Odpowiedziała szybko i zaproponowała spotkanie w piątek po południu. Kiedy nadszedł piątek, byłem zarówno podekscytowany, jak i zaniepokojony. Ubrałem swój najlepszy profesjonalny strój, żeby czuć się pewniej. O drugiej zapukałem do drzwi gabinetu mojej szefowej. Zaprosiła mnie do środka i poprosiła, żebym usiadł. Podziękowałem jej za poświęcenie czasu na spotkanie ze mną. Wyjaśniłem, że chciałem porozmawiać o moim wynagrodzeniu. Skinęła głową i zachęciła mnie do kontynuowania. Zacząłem od wyrażenia, jak bardzo lubię pracować w firmie. Wspomniałem, że jestem zaangażowany w sukces zespołu. Następnie podkreśliłem moje kluczowe osiągnięcia z ostatnich trzech lat. Opowiedziałem o nowym programie szkoleniowym, który opracowałem. Ten program skrócił czas wdrażania nowych pracowników o czterdzieści procent. Wspomniałem też o projekcie klienckim, który prowadziłem w zeszłym roku. Ten projekt wygenerował znaczące przychody dla firmy. Moja szefowa słuchała uważnie i robiła notatki. Przyznała, że moje wkłady były wartościowe. Następnie przedstawiłem moje badania dotyczące standardów płacowych w branży. Pokazałem jej dane, które zebrałem z kilku źródeł. Wyjaśniłem, że moja obecna pensja jest poniżej średniej dla mojego stanowiska. Zaproponowałem piętnastoprocentową podwyżkę na podstawie moich badań i wyników. Moja szefowa podziękowała mi za tak dobre przygotowanie. Powiedziała, że docenia moją szczerość i profesjonalizm. Wyjaśniła jednak, że decyzje płacowe nie leżą całkowicie w jej gestii. Musiała to przedyskutować z działem finansowym i kadrami. Obiecała odezwać się do mnie w ciągu dwóch tygodni. Podziękowałem jej za rozważenie mojej prośby. Przed wyjściem zapytałem, czy jest coś jeszcze, co mógłbym zrobić, by wesprzeć swoją sprawę. Zasugerowała, żebym kontynuował swoją doskonałą pracę i pozostał cierpliwy. Następne dwa tygodnie wydawały się najdłuższymi w moim życiu. Starałem się skupić na pracy i nie myśleć o tym za dużo. W końcu otrzymałem e-mail z prośbą o przyjście do jej gabinetu. Moje serce biło szybko, gdy szedłem korytarzem. Moja szefowa przywitała mnie uśmiechem, co uznałem za dobry znak. Powiedziała mi, że przeanalizowała moją prośbę z zespołem zarządzającym. Zgodzili się, że moje wkłady zasługują na uznanie. Zaoferowała mi dwunastoprocentową podwyżkę. Było to nieco mniej niż prosiłem, ale wciąż znacząca poprawa. Wspomniała też o możliwości premii na koniec roku. Dodatkowo zaoferowała mi nowy tytuł odzwierciedlający moje obowiązki. Będę teraz znany jako starszy specjalista w moim dziale. Przyjąłem ofertę i podziękowałem jej szczerze. Pogratulowała mi i powiedziała, że cieszy się, mogąc mnie zatrzymać w zespole. Wracając do biurka, czułem dumę z tego, co osiągnąłem. Proszenie o podwyżkę było niekomfortowe, ale było tego warte. Nauczyłem się, że dbanie o własne interesy to ważna umiejętność zawodowa.

About this story

Vocabulary

Related Stories

Continue Learning