Sir Henry Baskerville

Następnego ranka doktor Mortimer przybył z Sir Henrym Baskervillem. Sir Henry był niskim, ciemnookim mężczyzną około trzydziestki. Gęste brwi nadawały mu silny, zdecydowany wygląd. Nosił prosty tweedowy garnitur i miał ogorzałą od wiatru twarz człowieka spędzającego czas na dworze. 'Panie Holmes, stało się coś dziwnego,' powiedział Sir Henry. Wyjął list z kieszeni i podał go Holmesowi. 'Otrzymałem to dziś rano w moim hotelu.' Holmes ostrożnie otworzył kopertę. W środku była pojedyncza kartka papieru. Słowa zostały wycięte z gazety i naklejone na nią. Wiadomość głosiła: 'Jeśli cenisz swoje życie, trzymaj się z daleka od wrzosowiska.' 'Bardzo interesujące,' powiedział Holmes, dokładnie badając papier. 'Słowa pochodzą z wczorajszego Timesa.' 'Skąd pan może to wiedzieć?' zapytał Sir Henry. 'Rozpoznaję czcionkę i jakość papieru,' powiedział Holmes. 'Proszę zauważyć, że jedno słowo jest napisane ręcznie.' 'Słowa wrzosowisko nie można było znaleźć w artykule.' 'Ktoś zadał sobie wiele trudu, żeby pana ostrzec.' 'Ale dlaczego użyć wyciętych słów?' zapytałem. 'Żeby ukryć swój charakter pisma, oczywiście,' powiedział Holmes. 'Kto wiedział, że pan przyjeżdża do Londynu?' zapytał Holmes Sir Henry'ego. 'Nikt nie wiedział,' odpowiedział Sir Henry. 'Ktoś musiał wiedzieć,' upierał się Holmes. 'Jest pan obserwowany, Sir Henry.' 'Ale przecież dopiero co przyjechałem z Kanady!' 'Właśnie to czyni sprawę tak interesującą,' powiedział Holmes. 'Czy zdarzyło się coś jeszcze niezwykłego?' Sir Henry przez chwilę wyglądał na zakłopotanego. 'Cóż, ktoś ukradł jeden z moich butów,' powiedział. 'But?' Holmes usiadł prosto z nagłym zainteresowaniem. 'Tak, jeden z nowej pary, którą kupiłem wczoraj.' 'Tylko jeden but? Nie oba?' 'Tak, tylko jeden. Nie ma sensu kraść pojedynczego buta.' 'Rzeczywiście, to nie ma żadnego sensu,' zgodził się Holmes. 'Chyba że jest jakiś cel, którego jeszcze nie rozumiemy.' 'Proszę mi powiedzieć, Sir Henry, co pan zamierza zrobić?' 'Zamierzam jechać do Baskerville Hall, oczywiście.' 'Moja rodzina mieszka tam od pięciuset lat.' 'Żaden list z pogróżkami mnie nie odstraszy.' 'To duch prawdziwego Baskerville'a,' powiedział Holmes. 'Ale musi pan być ostrożny.' 'Jestem zbyt zajęty, żeby teraz opuścić Londyn.' 'Ale wyślę z panem mojego zaufanego przyjaciela, doktora Watsona.' Byłem zaskoczony, ale zadowolony, że zostałem włączony. 'To bardzo uprzejme z waszej strony,' powiedział Sir Henry. Umówiliśmy się na obiad, a potem na podróż do Devonshire. Sir Henry i doktor Mortimer wyszli na zakupy. 'Watson, chcę, żebyś ich śledził,' powiedział Holmes. 'Zachowaj dystans i sprawdź, czy ktoś ich obserwuje.' Chwyciłem kapelusz i pospieszyłem za nimi. Trzymałem ich w zasięgu wzroku, gdy szli ulicą. Nagle zauważyłem dorożkę jadącą powoli za nimi. W środku siedział mężczyzna z czarną brodą, uważnie ich obserwując. Gdy mężczyzna zobaczył, że patrzę, krzyknął do woźnicy. Dorożka pędem ruszyła ulicą i zniknęła. Pospieszyłem z powrotem, żeby powiedzieć Holmesowi, co widziałem. 'Czarna broda, mówisz?' Holmes wyglądał na zaniepokojionego. 'Mamy do czynienia ze sprytnym wrogiem, Watson.' 'Kimś, kto zna każdy nasz ruch.' 'Musisz być bardzo ostrożny w Devonshire.'

Chapter Summary

Comprehension Questions

Co się stało z Sir Henrym w jego hotelu w Londynie?

Co Holmes odkrył na temat listu ostrzegawczego?

Kto śledził Sir Henry'ego i dr Mortimera w Londynie?

Jak twierdził tajemniczy prześladowca, że się nazywa?

Vocabulary

Continue Learning