Pan Sherlock Holmes

Pan Sherlock Holmes siedział pewnego ranka przy stole śniadaniowym. Zazwyczaj wstawał późno, ale dziś obudził się wcześnie. Stałem przy kominku i podniosłem laskę spacerową. Gość zostawił ją poprzedniej nocy. Była to gruba drewniana laska ze srebrną obręczą blisko szczytu. Na obręczy wygrawerowane były słowa 'Dla Jamesa Mortimera, od przyjaciół z C.C.H.'. 'Cóż, Watson, co pan o tym sądzi?' zapytał Holmes. Nie odwrócił się, ale wiedział dokładnie, co robię. 'Skąd pan wiedział, na co patrzę?' zapytałem zdziwiony. 'Mam oczy z tyłu głowy,' powiedział Holmes, śmiejąc się. 'Właściwie widzę pana odbicie w srebrnym dzbanku do kawy.' 'Proszę mi powiedzieć, co pan sądzi o lasce naszego gościa?' Przyjrzałem się lasce spacerowej uważniej. 'Myślę, że dr Mortimer jest odnoszącym sukcesy starszym lekarzem,' powiedziałem. 'Jest lubiany, skoro przyjaciele dali mu ten prezent.' 'C.C.H. prawdopodobnie oznacza szpital albo klub myśliwski,' dodałem. Holmes wyciągnął rękę po laskę. 'Bardzo dobrze, Watson!' powiedział z prawdziwą przyjemnością. 'Pana dedukcje są w większości błędne, ale bardzo mi pan pomógł.' 'Błędne?' Poczułem się rozczarowany. 'Miał pan rację co do niektórych rzeczy,' powiedział Holmes uprzejmie. 'Z pewnością jest lekarzem i ten prezent dostał od przyjaciół.' 'Ale myślę, że jest młodym lekarzem wiejskim, a nie starszym lekarzem miejskim.' 'Jak pan może to wiedzieć?' zapytałem. 'Proszę przyjrzeć się uważnie lasce,' powiedział Holmes. 'Srebrna obręcz mówi, że prezent został wręczony pięć lat temu.' 'C.C.H. oznacza Charing Cross Hospital w Londynie.' 'Tylko młody lekarz opuściłby prestiżowy londyński szpital.' 'Starszy, odnoszący sukcesy lekarz pozostałby w mieście.' 'Dlaczego więc miałby opuścić Londyn?' zastanawiałem się. 'Być może się ożenił i chciał spokojniejszego życia,' zasugerował Holmes. 'A na tej lasce są ślady zębów.' 'Są za duże jak na małego psa, ale za małe jak na dużego.' 'Powiedziałbym, że to kręcowłosy spaniel.' Roześmiałem się z tego niemożliwego wniosku. 'Nie może pan tego wiedzieć ze śladów zębów!' 'Zobaczymy,' powiedział Holmes, patrząc przez okno. 'Oto ktoś nadchodzi, i ma ze sobą kręcowłosego spaniela!' Podbiegłem do okna zdumiony. Rzeczywiście, mężczyzna szedł w stronę naszych drzwi z małym spanielem. Chwilę później rozległo się pukanie do naszych drzwi. 'Proszę wejść,' powiedział Holmes. Do pokoju wszedł wysoki, szczupły mężczyzna. Miał długi nos i szare oczy za złotymi okularami. Jego ubranie było schludne, ale nieco zniszczone. 'Doktor Mortimer, jak mniemam?' powiedział Holmes. 'Tak, panie Holmes, i bardzo mi miło pana poznać,' odpowiedział gość. 'Sądzę, że zapomniał pan wczoraj wieczorem swojej laski.' 'Tak, spieszyłem się na pociąg,' powiedział dr Mortimer. 'Nie chciałbym stracić tej laski za nic w świecie.' 'To był prezent od przyjaciół ze szpitala,' wyjaśnił. 'Z Charing Cross Hospital?' zapytał Holmes niewinnie. Doktor Mortimer wyglądał na zaskoczonego. 'Tak, to prawda! Skąd pan wiedział?' 'Proszę usiąść i powiedzieć mi, jak mogę panu pomóc,' powiedział Holmes. Doktor Mortimer usiadł w fotelu przy kominku. 'Panie Holmes, mam bardzo poważny problem,' zaczął. 'Jeden z najdziwniejszych problemów, jakie kiedykolwiek przedstawiono detektywowi.' Holmes pochylił się do przodu z zainteresowaniem. 'Słucham uważnie, doktorze Mortimer.'

Chapter Summary

Comprehension Questions

Skąd Holmes znał szczegóły o gościu zanim go spotkał?

Co było szczególnego w manuskrypcie, który przyniósł dr Mortimer?

O czym była legenda o Hugo Baskerville?

Dlaczego dr Mortimer przyszedł zobaczyć się z Sherlockiem Holmesem?

Vocabulary

Continue Learning