Sarah Chen had zich wekenlang voorbereid op deze zakenreis. Ze zou naar Tokio gaan om te onderhandelen over een partnerschap met een Japans technologiebedrijf. Haar vlucht zou om zeven uur 's ochtends vertrekken. De wekker ging om vier uur, en ze stond snel op. Ze had haar koffer de avond ervoor gepakt en alles twee keer gecontroleerd. Haar presentatiematerialen waren opgeslagen op haar laptop en online geback-upt. De taxi arriveerde precies op tijd, en ze ging naar de luchthaven. Bij de incheckbalie vertelde de medewerker haar dat de vlucht vertraagd was. Er was een mechanisch probleem met het vliegtuig dat gerepareerd moest worden. Sarah zuchtte en vond een stoel bij de gate om te wachten. Ze besloot de extra tijd te gebruiken om haar presentatie nog een keer door te nemen. Na twee uur mochten de passagiers eindelijk aan boord gaan. Ze vond haar stoel bij het raam en maakte het zich gemakkelijk voor de lange vlucht. De stewardess bood haar een deken en een kussen aan. Sarah probeerde te slapen maar bleef aan de komende vergadering denken. Twaalf uur later landde het vliegtuig op Tokyo Narita Airport. Ze haalde haar bagage op en ging zonder problemen door de douane. Een chauffeur wachtte op haar in de aankomsthal met een bord met haar naam erop. De rit naar het hotel duurde ongeveer een uur door het drukke verkeer. Sarah checkte in op haar kamer en pakte haar zakelijke kleding uit. Ze had een videogesprek gepland met haar baas om de strategie te bespreken. De internetverbinding in het hotel was uitstekend. Haar baas herinnerde haar aan het belang van respect voor de Japanse zakencultuur. Het correct uitwisselen van visitekaartjes was essentieel bij de eerste ontmoeting. Sarah oefende haar begroeting en zorgde ervoor dat haar kaartjes klaar waren. Ze ging vroeg naar bed omdat ze uitgeput was van de reis. De volgende ochtend werd ze uitgerust en zelfverzekerd wakker. Ze trok haar beste pak aan en controleerde haar uiterlijk in de spiegel. De vergadering was om tien uur op het hoofdkantoor van het bedrijf in het centrum. Sarah arriveerde vijftien minuten te vroeg, wat in Japan als beleefd werd beschouwd. De receptioniste begroette haar hartelijk en bood haar groene thee aan. Al snel arriveerden drie vertegenwoordigers van het Japanse bedrijf. De heer Tanaka was de directeur en de belangrijkste beslisser. Ze wisselden visitekaartjes uit met beide handen en bogen licht. Sarah herinnerde zich om elk kaartje zorgvuldig te bekijken voordat ze het opborg. De vergadering begon met een beleefd gesprek over haar reis en het weer. Daarna gingen ze over tot het bespreken van het potentiële partnerschap. Sarah presenteerde het voorstel van haar bedrijf met zelfvertrouwen. Ze legde de voordelen van samenwerken uit en toonde de verwachte cijfers. De heer Tanaka luisterde aandachtig en stelde verschillende doordachte vragen. De onderhandeling was uitdagend omdat beide partijen verschillende verwachtingen hadden. Sarah bleef geduldig en professioneel tijdens de hele discussie. Ze spraken af om te pauzeren voor de lunch in een traditioneel Japans restaurant. Het eten was heerlijk, en Sarah probeerde verschillende gerechten die ze nog nooit had gegeten. Tijdens de lunch werd het gesprek persoonlijker en ontspannener. De heer Tanaka vertelde over zijn familie en vroeg naar Sarah's hobby's. Het opbouwen van een persoonlijke relatie was belangrijk in de Japanse zakencultuur. Na de lunch keerden ze terug naar de vergaderzaal om het gesprek voort te zetten. De middagsessie was productiever dan de ochtend. Beide partijen begonnen overeenstemming te vinden over de belangrijkste punten. Om vijf uur waren ze het eens over de meeste belangrijke voorwaarden. Er was echter nog één punt dat verdere bespreking nodig had. De heer Tanaka stelde voor om het gesprek tijdens het diner voort te zetten. Sarah accepteerde de uitnodiging dankbaar. Die avond gingen ze naar een elegant restaurant met uitzicht over de stad. Het uitzicht vanuit het restaurant was 's nachts adembenemend. Tijdens het diner bereikten ze eindelijk overeenstemming over het resterende punt. De heer Tanaka leek tevreden met de uitkomst van de onderhandelingen. Hij zei dat zijn bedrijf uitkeek naar het partnerschap. Sarah voelde zich opgelucht en trots op wat ze had bereikt. De volgende dag bereidden de advocaten het officiële contract voor. Beide partijen bekeken het document zorgvuldig voordat ze tekenden. Sarah tekende namens haar bedrijf met een gevoel van prestatie. De heer Tanaka nodigde haar uit voor een rondleiding door de fabriek voordat ze Japan verliet. Ze was onder de indruk van de geavanceerde technologie en efficiënte productie. De werknemers waren zeer bekwaam en toegewijd aan hun werk. Sarah maakte aantekeningen en foto's om te delen met haar team thuis. Op haar laatste avond in Tokio verkende ze de stad in haar eentje. Ze bezocht een beroemde tempel en wandelde door een traditionele tuin. De schoonheid van de tuin deed haar even het werk vergeten. Ze kocht wat souvenirs voor haar collega's en familie. De volgende ochtend checkte ze uit het hotel en ging ze naar de luchthaven. De vlucht naar huis leek korter omdat ze zo tevreden was met de resultaten. Haar baas belde haar om haar te feliciteren met de succesvolle onderhandeling. Sarah wist dat deze reis herinnerd zou worden als een keerpunt in haar carrière.
Dutch Story (B1)De Zakenreis
This B1 Dutch story is designed for intermediate learners. Click any word for instant translation and build your vocabulary as you read.
aboutStory
Sarah Chen reist naar Tokio om te onderhandelen over een zakelijk partnerschap met een Japans technologiebedrijf. Ondanks vliegvertragingen en uitdagende onderhandelingen slaagt ze erin een overeenkomst te bereiken door de Japanse zakencultuur te respecteren en persoonlijke relaties op te bouwen.
1 / 75
🇳🇱Nederlands→🇬🇧English
Linked wordUnderlined wordOther words
Comprehension Questions
4 questions
1
Waarom was Sarahs vlucht vertraagd op de luchthaven?
2
Wat was belangrijk bij het uitwisselen van visitekaartjes in Japan?
3
Waar bereikten Sarah en de heer Tanaka de uiteindelijke overeenkomst?
4
