Emma zawsze marzyła o życiu za granicą. Kiedy dostała ofertę pracy w Monachium, przyjęła ją natychmiast. Była podekscytowana, że pozna nową kulturę i nauczy się niemieckiego. Jednak wkrótce miała odkryć, że przystosowanie się do obcego kraju nie zawsze jest łatwe. Pierwszego dnia w pracy Emma przybyła piętnaście minut wcześniej. Myślała, że zrobi to dobre wrażenie na nowych kolegach. Jej przełożony, pan Schmidt, przywitał ją mocnym uściskiem dłoni. Emma uśmiechnęła się ciepło i powiedziała: 'Cześć! Możesz mi mówić Emma.' Pan Schmidt wyglądał na lekko zaskoczonego, ale uprzejmie skinął głową. W Niemczech, jak Emma później się dowiedziała, używanie imion w pracy jest mniej powszechne niż w Ameryce. Ludzie często zwracają się do siebie formalnie, dopóki nie zgodzą się na używanie nieformalnych form. Podczas przerwy obiadowej Emma poszła do stołówki. Zobaczyła kilku kolegów siedzących przy stole i postanowiła do nich dołączyć. 'Czy to miejsce jest zajęte?' zapytała wesoło. Koledzy spojrzeli na siebie z wahaniem. W Niemczech ludzie często wolą jeść obiad z osobami, które już dobrze znają. Nie chcieli być niegrzeczni, ale Emma poczuła się trochę niezręcznie. Jedna z nich, kobieta imieniem Claudia, uśmiechnęła się uprzejmie i zaproponowała Emmie miejsce. Emma była wdzięczna za życzliwość Claudii. Podczas rozmowy Emma zaczęła jeść swoją kanapkę, podczas gdy inni wciąż rozmawiali. W Ameryce to zupełnie normalne zachowanie. Jednak w Niemczech uprzejmie jest życzyć wszystkim 'Smacznego' przed rozpoczęciem jedzenia. Claudia zauważyła mały błąd Emmy, ale nic nie powiedziała. Po pracy Emma postanowiła zwiedzić okolicę w pobliżu swojego mieszkania. Znalazła uroczą piekarnię i postanowiła kupić chleb. Przy ladzie wskazała na bochenek i powiedziała: 'Poproszę tamten.' Piekarz spojrzał na nią ze słabo zdziwionym wyrazem twarzy. 'Dzień dobry,' powiedział powoli, czekając na właściwe powitanie. Emma nagle zdała sobie sprawę ze swojego błędu. W Niemczech zawsze należy przywitać się ze sprzedawcą, zanim o coś poprosisz. 'Och, tak mi przykro! Dzień dobry!' powiedziała Emma, czując się zawstydzona. Piekarz uśmiechnął się ciepło i zapakował dla niej chleb. Widział, że jest cudzoziemką, i docenił jej starania, by się uczyć. W następny weekend Claudia zaprosiła Emmę na małą kolację u siebie w domu. Emma była podekscytowana, że pozna nowych przyjaciół i doświadczy niemieckiej gościnności. Kupiła butelkę wina w prezencie dla gospodyni. Kiedy Emma dotarła do mieszkania Claudii, zadzwoniła do drzwi dokładnie o siódmej. W Niemczech punktualność jest niezwykle ważna. Spóźnienie może być postrzegane jako brak szacunku, ale przyjście zbyt wcześnie też może być niezręczne. Emma nauczyła się tej zasady w internecie, zanim przeprowadziła się do Niemiec. Claudia otworzyła drzwi i przywitała Emmę ciepłym uśmiechem. Emma wręczyła jej butelkę wina i powiedziała: 'To dla ciebie!' Claudia podziękowała jej i postawiła butelkę na kuchennym blacie. Emma zauważyła, że Claudia nie otworzyła prezentu od razu. W Ameryce zwyczajem jest otwieranie prezentów przed osobą, która je podarowała. Ale w Niemczech nie zawsze jest to oczekiwane. Emma poczuła się trochę rozczarowana, ale nic nie powiedziała. Wewnątrz mieszkania Emma nie zdjęła butów, idąc w kierunku salonu. Claudia delikatnie dotknęła jej ramienia i wskazała na półkę na buty przy drzwiach. 'Zwykle zdejmujemy buty w domu,' wyjaśniła uprzejmie Claudia. Emma szybko zdjęła buty i przeprosiła za przeoczenie. Claudia zaśmiała się delikatnie i zapewniła ją, że to nie problem. Podczas kolacji Emma opowiadała historie o swoim życiu w Kalifornii. Pozostali goście słuchali z zainteresowaniem i zadawali wiele pytań. Emma cieszyła się, że zaczyna nawiązywać znajomości w swoim nowym kraju. W miarę upływu tygodni Emma nadal popełniała drobne błędy kulturowe. Kiedyś próbowała zagadać do obcej osoby na przystanku autobusowym. Mężczyzna spojrzał na nią dziwnie i odsunął się. W Niemczech luźne rozmowy z nieznajomymi są znacznie rzadsze niż w Ameryce. Innym razem Emma uśmiechała się do wszystkich, których mijała na ulicy. Niektórzy ludzie odwzajemnili uśmiech, ale inni wyglądali na zdezorientowanych lub podejrzliwych. Emma dowiedziała się, że Niemcy często zachowują uśmiechy dla osób, które znają. W pracy Emma również popełniła błąd podczas spotkania. Przerwała koledze, który mówił, żeby podzielić się własnym pomysłem. Na amerykańskich spotkaniach tego rodzaju entuzjastyczne uczestnictwo jest często zachęcane. Ale w Niemczech ludzie zazwyczaj czekają na swoją kolej, żeby zabrać głos. Jej kolega wyglądał na zirytowanego, a Emma zdała sobie sprawę, że popełniła kolejny błąd kulturowy. Po spotkaniu przeprosiła kolegę na osobności. Docenił jej przeprosiny i wyjaśnił jej lokalną etykietę w miejscu pracy. Emma była wdzięczna za jego cierpliwość i zrozumienie. Z czasem Emma zaczęła lepiej rozumieć kulturę niemiecką. Nauczyła się, że bezpośredniość w Niemczech jest oznaką uczciwości, a nie niegrzeczności. Zrozumiała również, dlaczego Niemcy cenią prywatność i przestrzeń osobistą. Przestała próbować całkowicie się zmienić i zamiast tego skupiła się na okazywaniu szacunku. Jej niemieccy koledzy zaczęli doceniać jej przyjazną amerykańską naturę. Zaczęli nawet więcej się uśmiechać w jej obecności. Claudia stała się jedną z najbliższych przyjaciółek Emmy w Niemczech. Często razem śmiały się z wczesnych kulturowych błędów Emmy. Claudia pomogła Emmie zrozumieć wiele niepisanych zasad niemieckiego społeczeństwa. Rok później Emma czuła, że naprawdę należy do Monachium. Nauczyła się tak wiele o sobie i o przystosowywaniu się do nowych środowisk. Zdała sobie sprawę, że popełnianie błędów było naturalną częścią procesu uczenia się. Kluczem było podejście do każdego błędu z pokorą i chęcią nauki. Emma postanowiła opisać swoje doświadczenia na blogu, żeby pomóc innym emigrantom. Dzieliła się swoimi historiami o nieporozumieniach kulturowych z humorem i szczerością. Jej blog stał się popularny wśród osób, które planowały przeprowadzkę do Niemiec. Wielu czytelników dziękowało jej za przygotowanie ich na różnice kulturowe, z którymi się spotkają. Patrząc wstecz, Emma była wdzięczna za każdą niezręczną chwilę i każde nieporozumienie. Te doświadczenia nauczyły ją cennych lekcji o cierpliwości i otwartości umysłu. Nauczyła się również, że różnice kulturowe nie są przeszkodami, ale szansami na rozwój. Każdy kraj ma własne zwyczaje i tradycje, które zasługują na szacunek. Podróż Emmy nauczyła ją przyjmować różnice, zamiast się ich bać. Teraz uważa się zarówno za Amerykankę, jak i trochę Niemkę. I wie, że gdziekolwiek życie ją zaprowadzi, zawsze będzie gotowa się uczyć.
Polish Story (B1)Nieporozumienie kulturowe
Ta historia B1 w języku Polski jest przeznaczona dla średnio zaawansowany uczących się Polski. Zawiera proste słownictwo i krótkie zdania, aby pomóc Ci poprawić umiejętności czytania i słuchania. Kliknij dowolne słowo, aby zobaczyć tłumaczenia i usłyszeć wymowę.
About this story
Emma, Amerykanka, przeprowadza się do Monachium do pracy i doświadcza różnych nieporozumień kulturowych, przystosowując się do życia w Niemczech. Od zbyt swobodnego używania imion w pracy po zapominanie o witaniu się ze sprzedawcami, Emma uczy się, że kultura niemiecka ceni formalność, punktualność i szacunek dla przestrzeni osobistej. Z pomocą swojej koleżanki Claudii, która staje się jej bliską przyjaciółką, Emma stopniowo rozumie niepisane zasady niemieckiego społeczeństwa. Uczy się, że bezpośredniość jest oznaką uczciwości, a nie niegrzeczności, i że popełnianie błędów jest naturalną częścią uczenia się. Po roku Emma czuje się jak w domu w Niemczech i zakłada bloga, aby pomóc innym emigrantom poruszać się wśród różnic kulturowych, zdając sobie sprawę, że takie różnice są szansami na rozwój, a nie przeszkodami.
Translations in English
Linked wordUnderlined wordOther words
Comprehension Questions
4 questions
1
Co Emma zapomniała zrobić przed rozpoczęciem jedzenia w stołówce?
2
Co Emma zrobiła źle w piekarni?
3
O co Claudia poprosiła Emmę, gdy przybyła na przyjęcie?
4
Co Emma zrobiła w pracy, co zirytowało jej kolegę?
Vocabulary
42 words from this story
