Rozdział 1: Portret

Pracownia była wypełniona bogatym zapachem róż. Lekki letni wiatr poruszał drzewami w ogrodzie na zewnątrz. Lord Henry Wotton leżał na jedwabnej kanapie, paląc papierosa. Obserwował swojego przyjaciela Basila Hallwarda pracującego nad dużym obrazem. Obraz przedstawiał młodego mężczyznę o niezwykłej urodzie. 'To twoje najlepsze dzieło, Basil,' powiedział leniwie Lord Henry. 'Musisz wysłać go do najlepszej galerii w Londynie.' Basil pokręcił głową i cofnął się od swojego obrazu. 'Nie, Harry. Nigdy nie pokażę tego obrazu publicznie.' Lord Henry uniósł brwi ze zdziwienia. 'Dlaczego nie? Mógłby uczynić cię sławnym.' 'Włożyłem w niego zbyt wiele siebie,' powiedział cicho Basil. Lord Henry zaśmiał się i usiadł na kanapie. 'Zbyt wiele siebie? Nie rozumiem.' 'Każdy portret namalowany z uczuciem jest w rzeczywistości portretem artysty.' 'Temat to tylko przypadek, okazja.' Lord Henry ponownie spojrzał na obraz z zainteresowaniem. Młody mężczyzna na obrazie miał złote włosy i niebieskie oczy. Jego twarz była doskonale piękna, jak grecka rzeźba. 'Kim jest ten młody człowiek?' zapytał Lord Henry. 'Nazywa się Dorian Gray,' odpowiedział Basil. 'Poznałem go na przyjęciu około dwóch miesięcy temu.' 'Kiedy zobaczyłem go po raz pierwszy, poczułem dziwny lęk.' 'Wiedziałem, że ta osoba może zmienić całe moje życie.' Lord Henry uśmiechnął się na dramatyczne słowa przyjaciela. 'Jak interesujące. Bałeś się pięknego młodego mężczyzny.' 'Nie do końca strach. Czułem, że stoję na krawędzi kryzysu.' 'Coś w jego urodzie mówiło mi, że muszę go poznać.' 'Więc poszedłeś i z nim porozmawiałeś,' powiedział Lord Henry. 'Nie, właściwie próbowałem szybko opuścić przyjęcie.' 'Ale nasza gospodyni przedstawiła nas sobie, gdy wychodziłem.' 'Obaj się zaśmialiśmy, gdy nazwała mnie sławnym artystą.' 'Od tego momentu staliśmy się bliskimi przyjaciółmi.' Lord Henry wstał i podszedł do okna. Spojrzał na ogród pełen kwiatów. 'Muszę poznać tego Doriana Graya,' powiedział. Basil przez chwilę wyglądał na zaniepokojonego. 'Nie sądzę, żeby to był dobry pomysł, Harry.' 'A dlaczego nie?' 'Twój wpływ byłby dla niego zły.' 'Każdy wpływ jest zły,' powiedział Lord Henry z uśmiechem. 'Wpływać na kogoś to oddać mu własną duszę.' 'Nie myślą już własnymi myślami ani nie czują własnych uczuć.' 'Właśnie o to się martwię,' powiedział Basil. 'Dorian jest młody i niewinny. Musi taki pozostać.' Służący zapukał do drzwi pracowni. 'Pan Dorian Gray przyszedł się z panem zobaczyć, sir.' Twarz Basila natychmiast się zmieniła. 'Proszę, Harry, musisz teraz wyjść,' wyszeptał. Ale Lord Henry tylko się zaśmiał i usiadł ponownie. 'Nalegam, żeby mnie przedstawiono.' Basil westchnął i kazał służącemu wpuścić Doriana. Drzwi się otworzyły i młody mężczyzna wszedł do pokoju. Lord Henry spojrzał na niego z wielką ciekawością. Dorian Gray był jeszcze piękniejszy niż jego portret. W jego twarzy było coś delikatnego i czystego. Wydawał się całkowicie nietknięty przez świat. 'Tak mi przykro, że się spóźniłem, Basil,' powiedział Dorian z uśmiechem. Jego głos był miękki i melodyjny. 'Dorian, to mój przyjaciel Lord Henry Wotton,' powiedział Basil. Dorian odwrócił się i ciepło uścisnął dłoń Lorda Henry'ego. 'Basil opowiedział mi o panu wszystko.' 'Mam nadzieję, że nie powiedział o mnie nic złego,' powiedział Lord Henry. 'Właściwie powiedział, że jest pan strasznym wpływem,' odpowiedział Dorian. Lord Henry głośno się z tego zaśmiał. 'Mówi tak tylko dlatego, że mówię prawdę.' 'A w dobrym towarzystwie prawda nigdy nie jest mile widziana.' Basil nerwowo podniósł pędzel. 'Powinniśmy wrócić do pracy, Dorian.' 'Proszę, zajmij pozycję przy oknie.'

Chapter Summary

Comprehension Questions

Gdzie rozgrywa się pierwszy rozdział?

Dlaczego Basil odmawia pokazania portretu publicznie?

Dlaczego Basil martwi się o spotkanie Lorda Henry'ego z Dorianem?

Co Lord Henry ma na myśli, mówiąc 'wpływać na kogoś to oddać mu własną duszę'?

Vocabulary

Continue Learning