De kleine zeemeermin

Diep onder de golven van de zee leefde een jonge zeemeerminprinses. Ze was de jongste van zes dochters van de Zeekoning. De kleine zeemeermin had een prachtige stem die iedereen die haar hoorde betoverde. Ze bracht haar dagen door met zwemmen door koraaltuinen en spelen met vissen. Anders dan haar zussen droomde ze van de wereld boven het water. Haar grootmoeder vertelde haar verhalen over mensen en hun vreemde gewoontes. De oude zeemeermin legde uit dat mensen op twee benen liepen in plaats van zwommen. Ze beschreef de prachtige bloemen, vogels en bossen die op het land bestonden. De kleine zeemeermin luisterde met verwondering en verlangen in haar hart. Wanneer een zeemeermin vijftien werd, mocht ze naar de oppervlakte stijgen. De kleine zeemeermin telde de dagen tot haar vijftiende verjaardag. Eindelijk kwam de speciale dag en ze zwom gretig naar het licht boven. Ze brak door de oppervlakte en zag de hemel voor het eerst. De sterren schitterden als diamanten en de maan gloeide zacht boven haar. Een prachtig schip dreef in de buurt, versierd met honderden kleurrijke lantaarns. Muziek en gelach dreven over het water van het feest aan boord. De zeemeermin zwom dichterbij en keek door een raam van het schip. Ze zag een knappe jonge prins die zijn achttiende verjaardag vierde. Haar hart klopte sneller toen ze hem zag dansen en glimlachen. Ze had nog nooit iemand zo wonderbaarlijk gezien in haar hele leven. Plotseling kwam er een verschrikkelijke storm en donkere wolken bedekten de hemel. Bliksem flitste en donder rolde over het woelige water. Het schip werd hevig heen en weer gegooid door de enorme golven. De zeemeermin keek vol ontzetting hoe het vaartuig begon te zinken. Ze zag de prins in het koude, donkere water vallen. Zonder te aarzelen dook ze naar beneden en trok hem naar de oppervlakte. Ze hield zijn hoofd de hele lange nacht boven de golven. Tegen de ochtend was de storm voorbij en ze zwom hem naar de kust. Ze legde hem voorzichtig op het zandstrand bij een prachtige tempel. Een jonge vrouw uit de tempel ontdekte de prins en riep om hulp. De zeemeermin verborg zich achter wat rotsen en keek hoe hij werd gered. De prins opende zijn ogen en bedankte het tempelmeisje voor zijn redding. De kleine zeemeermin voelde zich verdrietig dat hij de waarheid niet kende. Ze keerde terug naar haar onderwaterkoninkrijk maar kon de prins niet vergeten. Ze stopte met zingen en bracht haar dagen door met staren naar de oppervlakte. Haar zussen merkten haar verdriet op en vroegen wat haar hart bezwaarde. Ze bekende haar liefde voor de menselijke prins die ze had gered. Ze probeerden haar te troosten maar niets kon haar verlangen verlichten. De zeemeermin besloot de zeeheks te bezoeken die in een donkere grot woonde. De heks stond bekend om haar krachtige magie en gevaarlijke afspraken. De jonge prinses zwom moedig door bossen van angstaanjagende zeewezens. Ze bereikte eindelijk de grot waar de heks wachtte met een wetende glimlach. De heks zei dat ze wist waarom de zeemeermin naar haar toe was gekomen. Ze bood aan om de zeemeermin menselijke benen te geven in ruil voor haar stem. De heks waarschuwde dat elke stap zou aanvoelen als lopen op scherpe messen. Ze voegde toe dat als de prins met een ander trouwde, de zeemeermin zou sterven. Ondanks de verschrikkelijke voorwaarden stemde de zeemeermin in met de afspraak. De heks nam haar prachtige stem en gaf haar een magische drank. De zeemeermin zwom naar de kust en dronk de drank bij dageraad. Ze voelde ongelofelijke pijn toen haar staart in twee menselijke benen splitste. Ze stortte in op het strand, niet in staat om te spreken of goed te lopen. De prins vond haar daar en was gefascineerd door haar mysterieuze schoonheid. Hij wikkelde haar in zijn mantel en bracht haar naar zijn kasteel. Hoewel ze niet kon spreken, drukten haar ogen diepe liefde en toewijding uit. De prins raakte op haar gesteld en nam haar overal mee naartoe. Ze danste voor hem ondanks de kwelling die elke stap veroorzaakte. Hij vertelde haar dat ze hem deed denken aan het meisje dat zijn leven redde. De zeemeermin verlangde ernaar hem de waarheid te vertellen maar had geen stem. De prins kondigde aan dat hij zou trouwen met de prinses uit een buurkoninkrijk. Hij legde uit dat zijn ouders het huwelijk om politieke redenen hadden gearrangeerd. Toen hij zijn bruid ontmoette, herkende hij haar als het tempelmeisje. Hij geloofde dat zij degene was die hem uit de zee had gered. De prins was dolgelukkig en verklaarde zijn liefde aan de prinses. Het huwelijk werd aangekondigd en de zeemeermin voelde haar hart breken. Op de huwelijksnacht stond ze alleen op het schip en keek naar de zee. Haar zussen verschenen aan de oppervlakte met hun mooie haar kort geknipt. Ze legden uit dat ze hun haar aan de heks hadden gegeven voor een mes. Als de zeemeermin de prins voor dageraad doodde, kon ze weer een zeemeermin worden. Ze nam het mes en sloop stil de bruidsuite in. De prins lag vredig te slapen naast zijn nieuwe bruid. De zeemeermin keek naar zijn knappe gezicht en kon hem niet verwonden. Ze gooide het mes in de zee en wachtte op de zonsopgang. Toen de eerste zonnestralen verschenen, voelde ze zichzelf oplossen. Maar in plaats van zeeschuim te worden, steeg ze op in de lucht. Ze was een dochter van de lucht geworden, een geest van licht en goedheid. Andere geesten verwelkomden haar en legden uit dat haar onzelfzuchtige liefde haar had gered. Ze zou driehonderd jaar goede daden voor de mensheid verrichten. Na die tijd zou ze een onsterfelijke ziel voor zichzelf verdienen. De kleine zeemeermin glimlachte van vreugde en dankbaarheid voor haar nieuwe bestaan. Ze zweefde boven het schip en zegende de slapende prins een laatste keer. Toen steeg ze hoger de hemel in om aan haar nieuwe reis te beginnen. Ze leerde dat ware liefde soms betekent loslaten wat we verlangen. Haar opoffering en mededogen hadden haar getransformeerd in iets nog mooiers. De kleine zeemeermin vond vrede in de wetenschap dat liefde zelf haar grootste schat was.

About this story

Vocabulary

Related Stories

Continue Learning