Er was eens een keizer die van mooie kleren hield. Hij gaf al zijn geld uit aan nieuwe kleren. Hij kleedde zich vele keren per dag om. Op een dag kwamen twee slimme mannen naar de stad. Ze zeiden dat ze wevers waren die magische stof konden maken. 'Onze stof is bijzonder,' legden ze uit aan de keizer. 'Alleen wijze mensen kunnen het zien. Dwaze mensen niet.' De keizer was erg enthousiast over dit idee. 'Met deze kleren kan ik ontdekken wie wijs is en wie dwaas!' Hij gaf de twee mannen veel goud om te beginnen met werken. De twee mannen zetten hun weefgetouwen op in een grote kamer. Maar ze deden geen draad op de weefgetouwen. Ze deden alsof ze dag en nacht weefden. De keizer wilde weten hoe het werk vorderde. Hij stuurde zijn oude minister om de wevers te controleren. De minister keek naar de lege weefgetouwen en zag niets. 'Oh nee!' dacht hij, 'Betekent dit dat ik dwaas ben?' Hij was bang om de waarheid te vertellen. 'De stof is prachtig!' loog hij tegen de keizer. De keizer stuurde een andere ambtenaar, en hetzelfde gebeurde. Niemand wilde toegeven dat ze de stof niet konden zien. Eindelijk kondigden de twee wevers aan dat de kleren klaar waren. De keizer ging zijn nieuwe kleren bekijken met al zijn ministers. De wevers hielden hun armen op alsof ze iets vasthielden. 'Hier is het jasje, en hier is de broek,' zeiden ze. De keizer kon niets zien, maar hij wilde niet dwaas lijken. 'Prachtig!' zei hij, 'Ik hou van deze nieuwe kleren!' Alle ministers waren het eens en prezen de mooie stof. De keizer trok zijn echte kleren uit. De wevers deden alsof ze hem in de nieuwe kleren kleedden. De keizer keek in de spiegel en zag alleen zijn ondergoed. 'Hoe prachtig ik eruit zie!' zei hij, maar vanbinnen voelde hij zich bezorgd. De keizer besloot door de stad te lopen om iedereen zijn nieuwe kleren te laten zien. Bedienden hielden zijn onzichtbare sleep achter hem omhoog. De mensen op straat waren verrast om de keizer te zien. Ze konden geen kleren aan hem zien! Maar niemand wilde iets zeggen omdat ze bang waren om dwaas te lijken. 'Wat mooie kleren!' riepen ze, 'Wat een prachtige kleding!' Plotseling riep een klein kind in de menigte. 'Maar hij heeft geen kleren aan!' zei het kind luid. De mensen begonnen tegen elkaar te fluisteren. 'Het kind heeft gelijk! De keizer heeft geen kleren!' Al snel lachte iedereen en wees naar de keizer. De keizer voelde zich erg opgelaten, maar hij bleef trots doorlopen. Vanaf die dag herinnerde iedereen zich de dwaze keizer en zijn onzichtbare kleren.
Dutch Story (A2)De nieuwe kleren van de keizer
This A2 Dutch story is designed for elementary learners. Click any word for instant translation and build your vocabulary as you read.
aboutStory
Een keizer die van mooie kleren houdt, wordt bedrogen door twee slimme mannen die beweren dat ze magische stof kunnen weven die alleen wijze mensen kunnen zien. Om niet dwaas te lijken, doen de keizer en zijn ministers alsof ze de niet-bestaande kleren zien. Wanneer de keizer door de stad paradeert in zijn 'nieuwe kleren,' heeft alleen een kind de moed om erop te wijzen dat de keizer helemaal niets aanheeft.
1 / 45
🇳🇱Nederlands→🇬🇧English
Linked wordUnderlined wordOther words
Comprehension Questions
4 questions
1
Wat beweerden de twee wevers over hun speciale stof?
2
Waarom loog de oude minister tegen de keizer over de stof?
3
Wie zei als eerste dat de keizer geen kleren aan had?
4
