Raponsje

Er was eens een man en zijn vrouw die naast een prachtige tuin woonden. De tuin behoorde toe aan een machtige heks genaamd Gothel. Niemand durfde haar tuin te betreden omdat ze haar magie vreesden. De vrouw verwachtte een baby en had vreemde verlangens. Ze wilde wanhopig de rapunzel-sla eten die in de tuin van de heks groeide. Elke dag staarde ze naar de tuin en werd ze wanhopiger. Ze vertelde haar man dat ze zou sterven als ze de rapunzel niet kon eten. De man hield zoveel van zijn vrouw dat hij besloot over de muur te klimmen. Hij ging 's nachts de tuin in en verzamelde snel wat rapunzel. Zijn vrouw at de sla en voelde zich meteen beter. Maar haar verlangen werd de volgende dag alleen maar sterker. De man moest weer terug naar de tuin. Deze keer betrapte de heks hem terwijl hij haar groenten stal. Ze was woedend en eiste te weten hoe hij durfde haar tuin te betreden. De man legde uit dat zijn vrouw zwanger was en de rapunzel wanhopig nodig had. De heks stemde ermee in hem zoveel rapunzel te laten nemen als hij wilde. Maar ze had één verschrikkelijke voorwaarde. Hij moest haar de baby geven wanneer deze geboren werd. De bange man stemde toe omdat hij geen andere keuze zag. Toen het meisje geboren werd, verscheen de heks en nam haar mee. Ze noemde het kind Rapunzel naar de plant die alle problemen had veroorzaakt. Gothel voedde Rapunzel alleen op en liet haar nooit andere mensen zien. Toen Rapunzel twaalf werd, sloot de heks haar op in een hoge toren. De toren had geen deur en geen trap. Er was slechts één raam helemaal bovenin. Rapunzel had het mooiste lange gouden haar ter wereld. Het groeide door de jaren heen langer en langer. Uiteindelijk was haar haar twintig meter lang. Wanneer de heks haar wilde bezoeken, ging ze onder de toren staan. Ze riep naar Rapunzel dat ze haar haar moest laten zakken. Rapunzel wikkelde haar haar om een haak en liet het naar beneden. De heks klom langs de gouden vlecht omhoog als een ladder. Jaren gingen voorbij en Rapunzel groeide op tot een mooie jonge vrouw. Ze bracht haar dagen door met zingen, lezen en dromen over de buitenwereld. Haar stem was zo lieflijk dat hij door het hele bos te horen was. Op een dag reed een jonge prins door het bos. Hij hoorde het mooiste gezang dat hij ooit had gehoord. Hij volgde de stem en ontdekte de mysterieuze toren. Hij keek toe van achter een boom terwijl de heks aankwam. Hij zag hoe ze omhoog klom met behulp van het gouden haar. Nadat de heks was vertrokken, besloot de prins hetzelfde te proberen. Hij riep naar Rapunzel met een zachte stem. Ze was eerst bang omdat ze nog nooit iemand anders dan de heks had gezien. Maar zijn vriendelijke woorden overtuigden haar om haar haar te laten zakken. De prins klom omhoog en betrad de toren. Rapunzel was verbaasd om voor het eerst een ander mens te ontmoeten. De prins vertelde haar over de wereld buiten en al haar wonderen. Hij beschreef bossen, steden, bergen en de zee. Rapunzel luisterde met grote fascinatie en groeiende opwinding. Ze praatten urenlang en werden diep verliefd. De prins beloofde elke avond terug te komen wanneer de heks weg was. Hij bezocht haar vele malen en samen planden ze haar ontsnapping. Rapunzel vroeg hem elke keer zijde mee te brengen. Ze zou de zijde tot een ladder weven om naar beneden te klimmen. Alles verliep volgens hun geheime plan. Maar op een dag maakte Rapunzel een verschrikkelijke fout. Ze vroeg de heks waarom zij zo veel zwaarder was om op te trekken dan de prins. De heks besefte onmiddellijk wat er was gebeurd. Ze werd extreem boos en voelde zich volledig verraden. Ze greep een schaar en knipte al het mooie haar van Rapunzel af. Toen gebruikte ze haar magie om Rapunzel naar een verre woestijn te sturen. Rapunzel werd alleen achtergelaten in een wildernis waar ze zelf moest overleven. Die avond kwam de prins naar de toren zoals gewoonlijk. De heks liet het afgeknipte haar zakken en wachtte tot hij omhoog zou klimmen. Toen hij de top bereikte, vond hij de heks in plaats van zijn geliefde. Ze vertelde hem dat hij Rapunzel nooit meer zou zien. In zijn wanhoop sprong de prins uit het torenraam. Hij viel in een doornstruik die zijn leven redde maar hem blind maakte. De prins dwaalde door de wereld zonder iets te kunnen zien. Hij overleefde op wortels en bessen en rouwde elke dag om Rapunzel. Na vele jaren van lijden bereikte hij eindelijk de woestijn. Daar hoorde hij een bekende stem een droevig lied zingen. Het was Rapunzel, die alleen met haar tweelingkinderen leefde. Ze had een jongen en een meisje gebaard in de wildernis. Toen ze de blinde prins zag, rende ze naar hem toe en huilde. Haar tranen vielen op zijn ogen en er gebeurde een wonder. Hij kon plotseling weer zien. Ze omhelsden elkaar met overweldigende vreugde. De prins nam Rapunzel en hun kinderen mee naar zijn koninkrijk. Ze werden verwelkomd met groot feest en vreugde. Rapunzel ervoer eindelijk de wonderbaarlijke wereld die de prins had beschreven. Ze leefden samen in het kasteel en regeerden het koninkrijk met goedheid. De heks werd nooit meer gezien nadat haar wreedheid was ontdekt. Rapunzel en haar prins leefden nog lang en gelukkig.

About this story

Vocabulary

Related Stories

Continue Learning