Emma was altijd al bang geweest voor hoogtes. Maar dit jaar had ze besloten om haar angst onder ogen te zien. Haar vriend Marcus had voorgesteld om samen indoor rotsklimmen te proberen. Marcus klom al vijf jaar en hield van de sport. Op zaterdagochtend werd Emma zenuwachtig maar vastberaden wakker. Ze trok comfortabele kleding aan en ontmoette Marcus bij de klimhal. De klimhal was enorm, met wanden die tot vijftien meter hoog reikten. Kleurrijke grepen in verschillende vormen bedekten de wanden. Emma voelde haar hart sneller kloppen toen ze naar de wanden keek. 'Maak je geen zorgen,' zei Marcus met een bemoedigende glimlach. 'We beginnen vandaag met de beginnersroutes.' Eerst gingen ze naar het uitrustingsgebied om hun spullen te halen. Een instructeur hielp Emma om het harnas correct aan te doen. Het harnas zat om haar taille en dijen voor de veiligheid. Ze kreeg ook speciale klimschoenen die heel strak zaten. 'De strakke pasvorm helpt je de grepen beter te voelen met je voeten,' legde Marcus uit. Voor het klimmen leerde Marcus Emma de basis veiligheidstechnieken. Hij liet haar zien hoe ze het touw aan haar harnas moest bevestigen met een achtknoop. 'Deze knoop gaat nooit los terwijl je klimt,' verzekerde hij haar. Marcus zou optreden als Emma's zekeerder en het touw van beneden controleren. Als ze zou vallen, zou het touw haar opvangen en zou ze veilig zijn. Emma liep naar de beginnerswand, die slechts vijf meter hoog was. De route was gemarkeerd met groene grepen, wat een gemakkelijk pad aangaf. 'Vergeet niet je benen meer te gebruiken dan je armen,' adviseerde Marcus. 'Je benen zijn veel sterker en zullen niet zo snel moe worden.' Emma haalde diep adem en reikte naar de eerste greep. Haar vingers grepen het gestructureerde oppervlak stevig vast. Ze plaatste haar voet op een lagere greep en duwde zichzelf omhoog. Langzaam bewoog ze van de ene greep naar de volgende. Nadat ze twee meter had bereikt, maakte Emma de fout om naar beneden te kijken. Haar lichaam verstijfde en haar greep op de grepen werd strakker. 'Ik kan dit niet,' riep ze met trillende stem. 'Ja, dat kun je!' moedigde Marcus haar van beneden aan. 'Kijk niet naar beneden. Concentreer je alleen op de volgende greep.' Emma haalde een paar keer diep adem om zichzelf te kalmeren. Ze richtte haar blik op de wand en zag de volgende groene greep. Met hernieuwde vastberadenheid ging ze verder met klimmen. Elke beweging bracht haar dichter bij de top van de wand. Haar armen begonnen pijn te doen, maar ze ging door. Eindelijk raakte Emma's hand de top van de wand. 'Ik heb het gedaan!' riep ze met vreugde en verrassing. Marcus juichte luid vanaf de grond. 'Uitstekend werk! Leun nu achterover en ik laat je zakken.' Emma vertrouwde Marcus en leunde achterover in het harnas. Hij liet haar langzaam zakken tot haar voeten de zachte mat beneden raakten. Emma voelde een ongelooflijk gevoel van prestatie. 'Dat was geweldig!' zei ze, met ogen die glinsterden van opwinding. 'Je was briljant voor je eerste keer,' antwoordde Marcus trots. Ze besloten een korte pauze te nemen voordat ze een andere route probeerden. Emma dronk wat water en keek naar andere klimmers op de wanden. Sommige ervaren klimmers bewogen elegant op moeilijke routes. Ze lieten het er zo makkelijk en moeiteloos uitzien. 'Denk je dat ik ooit zo zou kunnen klimmen?' vroeg Emma. 'Absoluut,' zei Marcus met vertrouwen. 'Elke expert was ooit een beginner. Het kost alleen oefening.' Na de pauze gingen ze naar een iets moeilijkere route met gele grepen. Deze route vereiste meer strekken en creatief probleemoplossen. Emma merkte dat ze zorgvuldig nadacht over elke beweging. Waar moest ze haar voet plaatsen? Naar welke greep moest ze als volgende reiken? Het was alsof ze een puzzel oploste terwijl ze aan een wand hing. Op een bepaald moment kwam Emma vast te zitten. De volgende greep leek te ver weg voor haar om te bereiken. 'Probeer die kleine greep aan de linkerkant te gebruiken,' stelde Marcus voor. Emma zag een piepkleine greep die ze eerder niet had opgemerkt. Ze verplaatste haar gewicht en gebruikte het om zichzelf hoger te duwen. Het werkte perfect en ze ging door met klimmen. Aan het einde van de sessie had Emma drie verschillende routes voltooid. Haar onderarmen brandden en haar vingers voelden moe. Maar ze had zich nog nooit zo levend en trots op zichzelf gevoeld. Toen ze de hal verlieten, vroeg Marcus: 'En, wat vond je ervan?' 'Ik vond het geweldig,' antwoordde Emma zonder aarzeling. 'Ik kan niet geloven dat ik echt mijn hoogtevrees heb overwonnen.' 'De angst gaat nooit helemaal weg,' gaf Marcus toe. 'Maar je leert om te vertrouwen op je uitrusting en je vaardigheden.' Emma dacht hier even over na. Het was waar. Ze had zich veilig gevoeld omdat de uitrusting betrouwbaar was. En Marcus was een uitstekende zekeerder geweest, altijd oplettend. 'Wanneer kunnen we terugkomen?' vroeg Emma gretig. Marcus lachte om haar enthousiasme. 'Ik ben volgende zaterdag vrij als je het opnieuw wilt proberen.' 'Dat is perfect!' zei Emma opgewonden. Die avond belde Emma haar moeder om het nieuws te delen. 'Je deed wat?' vroeg haar moeder verbaasd. 'Rotsklimmen! En ik heb drie keer de top bereikt!' Haar moeder was verbaasd en heel trots. Ze had zich altijd zorgen gemaakt over Emma's hoogtevrees. 'Ik ben zo trots op je dat je iets hebt geprobeerd dat je angst aanjoeg.' In de weken die volgden ging Emma elke zaterdag klimmen. Ze verbeterde gestaag haar techniek en kracht. Ze leerde routes beter te lezen en haar bewegingen van tevoren te plannen. Na twee maanden kon ze routes op gemiddeld niveau voltooien. Marcus stelde voor om outdoor klimmen te proberen op een echte rotswand. Emma stemde in, hoewel ze een mix van opwinding en zenuwachtigheid voelde. De outdoor klimervaring was compleet anders dan in de hal. De natuurlijke rots voelde ruwer en de grepen waren minder duidelijk. Maar het uitzicht vanaf de top was absoluut adembenemend. Emma keek uit over de vallei beneden en voelde dankbaarheid. Ze had haar angst onder ogen gezien en een passie ontdekt die ze nooit had verwacht. Rotsklimmen had haar geleerd dat ze sterker was dan ze dacht. En dat soms de beste manier om angst te overwinnen gewoon is om te beginnen.
Dutch Story (B1)Rotsklimmen
Dit B1 Nederlands verhaal is ontworpen voor gemiddeld die Nederlands leren. Het bevat eenvoudige woordenschat en korte zinnen om je lees- en luistervaardigheden te verbeteren. Klik op elk woord om vertalingen te zien en de uitspraak te horen.
About this story
Emma, die altijd hoogtevrees heeft gehad, besluit indoor rotsklimmen te proberen met haar ervaren vriend Marcus. Ondanks aanvankelijke zenuwachtigheid leert ze de veiligheidstechnieken, overwint ze de beginnerswanden en ontdekt ze een passie voor klimmen. In de weken die volgen verbetert ze haar vaardigheden en probeert ze uiteindelijk outdoor klimmen, waarbij ze beseft dat ze sterker is dan ze dacht.
Translations in English
Linked wordUnderlined wordOther words
Comprehension Questions
4 questions
1
Welke angst wilde Emma overwinnen?
2
Wat gebeurde er toen Emma op twee meter naar beneden keek?
3
Welk advies gaf Marcus Emma over klimtechniek?
4
Wat had Emma na twee maanden klimmen bereikt?
Vocabulary
39 words from this story
