Sofia had altijd gedroomd van wonen in het buitenland. Toen ze een baanaanbod in Duitsland ontving, kon ze haar geluk niet geloven. Het bedrijf was gevestigd in München, een stad die ze nog nooit had bezocht. Sofia besteedde weken aan de voorbereiding van de grote verhuizing. Ze verkocht het grootste deel van haar meubels en pakte haar bezittingen in dozen. Afscheid nemen van haar familie was het moeilijkste deel. Haar moeder huilde op de luchthaven, maar Sofia beloofde elke week te bellen. De vlucht naar München duurde drie uur. Sofia keek uit het raam terwijl het vliegtuig door de wolken daalde. Ze voelde zich tegelijkertijd opgewonden en nerveus. Op de luchthaven stond een collega genaamd Thomas op haar te wachten. Hij hield een bord met haar naam vast en begroette haar met een warme glimlach. Thomas reed haar naar haar nieuwe appartement in het stadscentrum. Het appartement was klein maar gezellig, met grote ramen die veel licht binnenlieten. Sofia pakte haar koffers uit en probeerde de plek als thuis te laten voelen. Haar eerste nacht in München was vreemd en eenzaam. Ze lag in bed en luisterde naar de onbekende geluiden van de stad buiten. De volgende ochtend liep ze naar kantoor voor haar eerste werkdag. Iedereen in het team sprak Engels, wat de communicatie makkelijker maakte. Sofia wist echter dat ze Duits moest leren om echt te kunnen settelen. Ze schreef zich in voor avondtaallessen op een lokale school. De lessen waren twee keer per week, op dinsdag- en donderdagavond. Duitse grammatica was moeilijker dan ze had verwacht. De lidwoorden en naamvallen verwarrden haar in het begin. Maar ze oefende elke dag met taalapps op haar telefoon. Boodschappen doen in de supermarkt was een van haar grootste uitdagingen. Alle productetiketten waren in het Duits, en ze moest veel woorden opzoeken. Geleidelijk leerde ze de namen van veelvoorkomende boodschappen uit het hoofd. Vrienden maken was een andere strijd die Sofia niet had voorzien. Haar collega's waren vriendelijk maar hadden al hun eigen sociale kringen. Sofia besloot lid te worden van een wandelclub die ze online had gevonden. Elk weekend organiseerde de groep wandelingen in de Beierse Alpen. Tijdens haar eerste wandeling ontmoette Sofia een vrouw genaamd Lena die haar goede vriendin werd. Lena kwam oorspronkelijk uit Oostenrijk en begreep hoe het voelde om een buitenstaander te zijn. Ze begonnen na het werk af te spreken voor koffie en de stad samen te verkennen. De winter in München was veel kouder dan Sofia gewend was. Ze kocht een dikke winterjas en warme laarzen om de vriestemperaturen te overleven. Ondanks de kou ontdekte ze dat ze van de kerstmarkten hield. De geur van geroosterde amandelen en glühwein vulde de lucht. Ze wandelde langs de kraampjes en bewonderde handgemaakte ambachten en decoraties. Voor het eerst sinds de verhuizing voelde ze zich echt gelukkig. Zes maanden gingen snel voorbij, en Sofia's Duits verbeterde aanzienlijk. Ze kon nu basisgesprekken voeren met winkeliers en buren. Haar baas complimenteerde haar met hoe goed ze zich had aangepast aan de nieuwe omgeving. Sofia kreeg promotie en kreeg meer verantwoordelijkheden. Ze belde haar moeder om het goede nieuws te delen. Haar ouders waren van plan haar in de lente te bezoeken. Sofia was enthousiast om hen de stad te laten zien die haar tweede thuis was geworden. Ze maakte een lijst van alle plaatsen waar ze hen mee naartoe wilde nemen. De Englischer Garten, Marienplatz en Paleis Nymphenburg stonden bovenaan. Een jaar na haar aankomst dacht Sofia na over alles wat was veranderd. Ze was van verloren en eenzaam veranderd in zelfverzekerd en verbonden. De stad die ooit vreemd leek, voelde nu als thuis. Ze had niet alleen een nieuwe taal geleerd, maar ook een nieuwe manier van leven. Naar het buitenland verhuizen had haar geleerd onafhankelijk en veerkrachtig te zijn. Ze had krachten ontdekt waarvan ze niet wist dat ze ze had. Natuurlijk waren er nog steeds moeilijke dagen waarop ze haar familie vreselijk miste. Maar videogesprekken en regelmatige bezoeken hielpen de afstand te overbruggen. Sofia was ook begonnen een blog te schrijven over haar ervaring als expat. Veel lezers stuurden berichten dat haar verhalen hen hadden geïnspireerd om vergelijkbare stappen te zetten. Deze feedback gaf Sofia een gevoel van zingeving naast haar dagelijkse werk. Terugkijkend realiseerde Sofia zich dat verhuizen naar Duitsland de beste beslissing was die ze ooit had genomen. Het was niet makkelijk geweest, maar de uitdagingen hadden haar tot een sterker persoon gevormd. Ze begreep nu waarom mensen zeiden dat groei plaatsvindt buiten je comfortzone. Sofia was ver buiten de hare gestapt, en de beloningen waren enorm geweest. Toen ze op een avond door de straten van München wandelde, voelde ze zich echt in vrede. De zonsondergang kleurde de lucht in tinten oranje en roze. Ze stopte om een foto te maken, ze wilde dit moment voor altijd onthouden. Dit was nu haar leven, en ze zou het voor niets ter wereld willen veranderen. Sofia glimlachte en liep verder naar huis.
Dutch Story (B1)Verhuizen naar een nieuw land
This B1 Dutch story is designed for intermediate learners. Click any word for instant translation and build your vocabulary as you read.
aboutStory
Sofia accepteert een baanaanbod in München en verhuist naar Duitsland, waarbij ze haar familie achterlaat. Ze staat voor uitdagingen bij het leren van Duits, het maken van vrienden en het aanpassen aan een nieuwe cultuur. Via taalcursussen en een wandelclub bouwt ze geleidelijk connecties op en vindt ze haar plek. Na een jaar realiseert ze zich dat het stappen buiten haar comfortzone haar heeft getransformeerd tot een sterkere, zelfverzekerder persoon die München nu als haar tweede thuis beschouwt.
1 / 70
🇳🇱Nederlands→🇬🇧English
Linked wordUnderlined wordOther words
Comprehension Questions
4 questions
1
Waar ontving Sofia een baanaanbod?
2
Hoe ontmoette Sofia haar goede vriendin Lena?
3
Wat ontdekte Sofia dat ze tijdens de winter in München geweldig vond?
4
Wat realiseerde Sofia zich na een jaar in Duitsland te hebben gewoond?
Vocabulary
39 words from this story
