Sarah was altijd een ambitieus persoon geweest die van haar carrière in marketing hield. Ze werkte bij een groot reclamebureau in het stadscentrum. Elke ochtend werd ze om zes uur wakker en controleerde ze haar e-mails voordat ze zelfs maar uit bed kwam. Haar woon-werkverkeer duurde bijna een uur vanwege het drukke verkeer. Op kantoor sloeg ze vaak de lunch over om dringende projecten af te ronden. Haar collega's bewonderden haar toewijding, maar ze maakten zich ook zorgen om haar gezondheid. De meeste avonden bleef Sarah tot acht of negen uur op kantoor. Als ze eindelijk thuiskwam, was ze te uitgeput om iets anders te doen dan televisie kijken. Haar vrienden waren gestopt haar uit te nodigen voor sociale evenementen omdat ze altijd moest afzeggen. Sarah's relatie met haar partner begon ook te lijden. Ze aten zelden nog samen, en hun gesprekken werden elke dag korter. Op een ochtend in december werd Sarah wakker en voelde ze zich extreem moe en duizelig. Ze probeerde op te staan, maar haar lichaam weigerde mee te werken. Haar partner belde een dokter, die kwam om haar thuis te onderzoeken. 'U lijdt aan ernstige burn-out,' zei de dokter serieus. 'Uw lichaam vertelt u dat het niet meer zo door kan gaan.' Sarah voelde zich geschokt en bang door de diagnose. De dokter adviseerde minstens twee maanden volledige rust. Sarah had geen andere keuze dan haar manager te informeren over haar toestand. Tot haar verbazing was haar manager erg begripvol en ondersteunend. 'Neem alle tijd die je nodig hebt om te herstellen,' zei hij vriendelijk. De eerste week van rust was extreem moeilijk voor Sarah. Ze bleef uit gewoonte naar haar telefoon grijpen om werk-e-mails te checken. Haar partner herinnerde haar er zachtjes aan dat ze volledig moest loskoppelen. Langzaam begon Sarah activiteiten te herontdekken die ze was vergeten. Ze herinnerde zich hoeveel ze vroeger hield van het lezen van romans. Ze pakte een boek dat jarenlang onaangeroerd op haar plank had gestaan. Voor het eerst in maanden voelde ze een gevoel van rust tijdens het lezen. Sarah begon ook lange wandelingen te maken in het park bij haar appartement. Ze merkte dingen op waar ze nooit eerder aandacht aan had besteed, zoals de veranderende kleuren van de bladeren. De schoonheid van de natuur hielp haar zich verbonden te voelen met iets groters dan haar werk. Na een paar weken begon Sarah een therapeut te bezoeken om haar patronen beter te begrijpen. 'Waarom denk je dat je de behoefte voelde om zoveel te werken?' vroeg de therapeut. Sarah dacht lang na over deze vraag voordat ze antwoordde. 'Ik denk dat ik geloofde dat mijn waarde als persoon afhing van mijn professionele succes,' gaf ze toe. De therapeut hielp Sarah te beseffen dat deze overtuiging niet gezond of waar was. Ze leerde dat ze waardevol en geliefd kon zijn zonder haar gezondheid op te offeren. Tijdens haar herstel bracht Sarah meer quality time door met haar partner. Ze kookten samen maaltijden en praatten over hun dromen voor de toekomst. Sarah besefte hoeveel ze deze eenvoudige momenten van verbinding had gemist. Ze nam ook weer contact op met oude vrienden die blij waren haar terug te hebben in hun leven. Na twee maanden herstel voelde Sarah zich als een ander persoon. Ze had meer energie, sliep beter en glimlachte vaker. Voordat ze weer aan het werk ging, maakte Sarah een lijst van veranderingen die ze wilde doorvoeren. Ten eerste besloot ze dat ze na zeven uur 's avonds geen e-mails meer zou checken. Ten tweede zou ze elke dag een fatsoenlijke lunchpauze nemen, al was het maar dertig minuten. Ten derde zou ze minstens drie dagen per week om zes uur het kantoor verlaten. Ten slotte zou ze haar weekenden beschermen en ze vrij houden van werk. Toen Sarah terugkeerde naar kantoor, had ze een vergadering met haar manager. Ze legde haar nieuwe grenzen duidelijk en eerlijk uit. 'Ik begrijp het volledig,' antwoordde haar manager ondersteunend. 'Je gezondheid en welzijn zijn belangrijker dan welk project dan ook.' De eerste weken terug op het werk waren uitdagend voor Sarah. Ze moest de oude gewoonten weerstaan die tot haar burn-out hadden geleid. Soms voelde ze zich schuldig als ze op tijd het kantoor verliet terwijl collega's laat bleven. Maar ze herinnerde zichzelf eraan dat haar gezondheid op de eerste plaats moest komen. Na verloop van tijd gebeurde er iets interessants op kantoor. Andere werknemers merkten Sarah's nieuwe aanpak op en begonnen haar voorbeeld te volgen. Het bedrijf begon zelfs een welzijnsprogramma vanwege haar verhaal. Een jaar later keek Sarah terug op alles wat er was gebeurd. Haar burn-out was een pijnlijke ervaring geweest, maar het had haar waardevolle lessen geleerd. Ze begreep nu dat succes meer betekende dan alleen professionele prestaties. Echt succes omvatte gezondheid, relaties en persoonlijk geluk. Sarah hield nog steeds van haar carrière, maar het was niet langer haar hele identiteit. Ze had eindelijk de werk-privébalans gevonden die iedereen verdient.
Dutch Story (B1)Werk-privébalans
This B1 Dutch story is designed for intermediate learners. Click any word for instant translation and build your vocabulary as you read.
aboutStory
Sarah, een ambitieuze marketingprofessional, ervaart ernstige burn-out door overwerken. Na twee maanden herstel en therapie leert ze grenzen te stellen en herontdekt ze het belang van gezondheid, relaties en persoonlijk geluk naast haar carrière.
1 / 65
🇳🇱Nederlands→🇬🇧English
Linked wordUnderlined wordOther words
Comprehension Questions
4 questions
1
Wat is er met Sarah gebeurd waardoor ze niet uit bed kon komen?
2
Hoe lang adviseerde de dokter Sarah om te rusten?
3
Wat deed Sarah om haar gedragspatronen beter te begrijpen?
4
Wat was een van de grenzen die Sarah stelde toen ze weer aan het werk ging?
Vocabulary
40 words from this story
