De volgende dag besloot ik de omgeving te verkennen. Ik liep over de hei naar een huis in de verte. Het pad was smal en kronkelde tussen moerasgebieden. De grond was op veel plaatsen zacht en nat. Plotseling hoorde ik iemand naar me roepen. Een magere man kwam naar me toe rennen met een vlindernetje. 'Stop daar!' riep hij. 'U loopt recht op het Grimpen-moeras af!' Ik keek naar beneden en zag dat de grond voor me trilde. Het was een dodelijk moeras dat alles zou verzwelgen. 'Dank u,' zei ik toen de man me bereikte. 'U heeft misschien wel mijn leven gered.' 'Ik ben Jack Stapleton,' zei de man met een glimlach. 'Ik ben natuuronderzoeker, en ik bestudeer hier de insecten.' 'U moet Dr. Watson zijn, van Baskerville Hall.' 'Hoe weet u wie ik ben?' vroeg ik. 'Dr. Mortimer heeft me over u verteld,' legde Stapleton uit. 'Nieuws verspreidt zich snel op de hei.' 'Alstublieft, kom naar mijn huis voor wat thee.' Ik liep met hem naar Merripit House. Het was een klein maar aangenaam gebouw aan de rand van de hei. Een mooie vrouw kwam naar buiten om ons te begroeten. 'Dit is mijn zus, Beryl,' zei Stapleton. Juffrouw Stapleton had donker haar en opvallende ogen. Ze leek nerveus en keek me vreemd aan. 'Ga terug!' fluisterde ze dringend toen haar broer niet keek. 'Ga onmiddellijk terug naar Londen!' Ik was verward door haar waarschuwing. 'Waarom zou ik weggaan?' vroeg ik. 'Ik kan het niet uitleggen, maar geloof me alstublieft,' zei ze. 'Deze plek is gevaarlijk voor u.' Voordat ik kon antwoorden, kwam Stapleton terug. Zijn zus veranderde onmiddellijk van gezichtsuitdrukking. Ze glimlachte en deed alsof er niets was gebeurd. We dronken thee en praatten over de hei. Stapleton vertelde me over de gevaarlijke moerassen. 'Een mens of paard kan binnen seconden wegzinken,' legde hij uit. 'Ik ben de enige die de veilige paden kent.' Terwijl we praatten, weerklonk een vreemd geluid over de hei. Het was een diep, droevig gehuil dat overal vandaan leek te komen. 'Wat was dat?' vroeg ik, terwijl ik een koude rilling voelde. Stapletons gezicht werd bleek. 'De plaatselijke bevolking zegt dat het de hond van de Baskervilles is.' 'Gelooft u in zulke dingen?' vroeg ik. 'Ik ben een man van de wetenschap,' zei Stapleton. 'Het is waarschijnlijk gewoon een vogel of een ander dier.' Maar zijn zus zag er doodsbang uit. Ik bedankte hen voor de thee en ging terug. Juffrouw Stapleton liep een kort stukje met me mee. 'Ik verontschuldig me voor mijn eerdere woorden,' zei ze. 'Ik dacht dat u Sir Henry was.' 'Vergeet alstublieft wat ik heb gezegd.' Ze draaide zich om en haastte zich terug naar het huis. Ik liep diep in gedachten terug naar Baskerville Hall. Waarom had ze me gewaarschuwd, denkend dat ik Sir Henry was? Welk gevaar kende zij? En wat was dat vreselijke geluid op de hei? Ik moest onmiddellijk aan Holmes schrijven. De dingen werden elke dag mysterieuzer. En ik vreesde dat het gevaar dichterbij kwam.
B1Chapter 7 / 15503 words60 sentences
De Stapletons van Merripit House
Chapter 7 · De hond van de Baskervilles · B1 Dutch. Tip: Click on any word while reading to see its translation. Take your time with each chapter and review the vocabulary before moving on.
Chapter Summary
Watson ontmoet de naturalist Stapleton en zijn mooie zus, en komt bijna om in het Grimpen-moeras.
1 / 60
🇳🇱Nederlands→🇬🇧English
Linked wordUnderlined wordOther words
Comprehension Questions
4 questions
1
Wat ontdekte Watson 's nachts over de butler Barrymore?
2
Welk geheim verborg mevrouw Barrymore?
3
Wat gebeurde er toen Watson en Sir Henry iemand op de hei achtervolgden?
4