Ik ging zitten om mijn eerste gedetailleerde verslag aan Holmes te schrijven. Er was zoveel gebeurd sinds we op Baskerville Hall waren aangekomen. Ik beschreef het sombere huis en de wilde hei eromheen. Ik vertelde hem over Barrymore en zijn vreemde nachtelijke activiteiten. Ik noemde de Stapletons en de waarschuwing van juffrouw Stapleton. Ik schreef over het vreselijke huilen op de hei. Er waren zoveel mysteries op deze plek. Naast de Stapletons waren er andere buren. Meneer Frankland woonde in het nabijgelegen Lafter Hall. Hij was een oudere man die graag met iedereen ruzie maakte. Hij bracht zijn tijd door met het observeren van de hei met een telescoop. Hij hoopte te helpen bij het vangen van de ontsnapte gevangene. Sir Henry paste zich aan zijn nieuwe leven aan. Maar ik merkte dat hij geïnteresseerd leek in juffrouw Stapleton. Ze hadden elkaar meerdere keren ontmoet tijdens wandelingen op de hei. Stapleton leek hier ongelukkig mee. Hij wilde niet dat zijn zus tijd doorbracht met Sir Henry. Op een middag zag ik hen ruzie maken op de hei. Stapleton zwaaide boos met zijn armen. Juffrouw Stapleton stond stil terwijl haar broer schreeuwde. Later kwam Stapleton zijn excuses aanbieden aan Sir Henry. 'Het spijt me voor mijn gedrag,' zei hij. 'Mijn zus is heel belangrijk voor me.' 'Het idee om haar aan iemand te verliezen is pijnlijk.' Sir Henry aanvaardde zijn excuses welwillend. Maar ik kon zien dat hij nog steeds gevoelens had voor juffrouw Stapleton. Ik schreef dit alles aan Holmes. Ik vermeldde ook dat de ontsnapte gevangene nog steeds vrij was. Selden was ondanks de zoektochten niet gevangen. Sommige mensen geloofden dat hij het gebied al had verlaten. Maar anderen zeiden dat hij zich ergens op de hei verstopte. Ik vroeg me af of Barrymores signalen voor de gevangene bedoeld waren. Misschien hielp hij Selden zich te verbergen voor de politie. Maar waarom zou een butler een gevaarlijke moordenaar helpen? Er moest een verband tussen hen zijn. Ik vertelde Holmes dat ik verder zou onderzoeken. Het weer was koud en mistig geweest. De hei zag er 's nachts bijzonder dreigend uit. Soms was de mist zo dik dat we de tuin niet konden zien. Op die nachten leek het gehuil nog dichterbij. Zelfs de bedienden waren bang. Mevrouw Barrymore had gehuild, merkte ik op. Haar ogen waren rood en gezwollen bij het ontbijt. Barrymore deed alsof hij het niet merkte. Maar er was duidelijk iets dat hen beiden dwars zat. Ik maakte mijn brief af en stuurde hem naar Londen. Ik hoopte dat Holmes wat advies voor me zou hebben. Ik voelde me alleen op deze donkere en mysterieuze plek. Sir Henry leek zich niet bewust van het gevaar om hem heen. Hij was meer geïnteresseerd in juffrouw Stapleton dan in zijn eigen veiligheid. Ik moest constant over hem waken. Holmes had me deze belangrijke taak toevertrouwd. Ik zou hem niet teleurstellen. Die nacht besloot ik Barrymore te confronteren. Ik moest weten wat hij met die signalen deed. Ik vertelde Sir Henry over mijn plan. 'Goed idee,' zei hij. 'Laten we hem vanavond op heterdaad betrappen.' We spraken af om wakker te blijven en te waken. Binnenkort zouden we antwoorden hebben.
B1Chapter 8 / 15531 words60 sentences
Eerste rapport van Dr. Watson
Chapter 8 · De hond van de Baskervilles · B1 Dutch. Tip: Click on any word while reading to see its translation. Take your time with each chapter and review the vocabulary before moving on.
Chapter Summary
Watson schrijft aan Holmes over het leven op Baskerville Hall en de mysterieuze mensen om hen heen.
1 / 60
🇳🇱Nederlands→🇬🇧English
Linked wordUnderlined wordOther words
Comprehension Questions
4 questions
1
Wie was Laura Lyons?
2
Wat merkte Watson op over Sir Henry en Beryl Stapleton?
3
Wat gaf Laura Lyons toe aan Watson?
4