Maria had er altijd van gedroomd om door Europa te reizen, maar ze had nooit het juiste moment gevonden. Op een herfstochtend boekte ze eindelijk een enkele reis naar Barcelona. Haar vrienden vonden haar gek om drie maanden alleen te reizen. 'Je zult eenzaam zijn,' waarschuwde haar moeder. Maar Maria voelde zich klaar voor een avontuur. Ze arriveerde in Barcelona op een regenachtige dinsdagmiddag. Het hostel was drukker dan ze had verwacht. Een jonge vrouw met krullend rood haar glimlachte naar haar vanaf het stapelbed aan de andere kant van de kamer. 'Eerste keer dat je alleen reist?', vroeg de vrouw op een vriendelijke toon. Maria knikte nerveus. 'Ik ben Sophie, uit Ierland,' stelde de vrouw zich voor. 'Ik ben nu al zes maanden onderweg.' Die avond nodigde Sophie Maria uit om mee te gaan voor tapas. Ze liepen samen door de smalle straatjes van de Gotische wijk. Sophie kende alle beste verborgen restaurants. 'Het geheim is eten waar de lokale bevolking eet,' legde ze uit. Aan het einde van de avond had Maria het gevoel dat ze Sophie al jaren kende. Ze wisselden telefoonnummers uit en beloofden contact te houden. De volgende ochtend vertrok Sophie naar Marokko. Maria voelde zich verdrietig maar ook geïnspireerd door hun band. Ze besloot de trein naar Valencia te nemen. In de trein zat ze naast een oudere Spaanse man genaamd Carlos. Carlos ging naar huis na een bezoek aan zijn kleinkinderen in Barcelona. Hij sprak langzaam zodat Maria zijn Spaans kon verstaan. 'Waar kom je vandaan?', vroeg hij beleefd. 'Ik kom uit Canada,' antwoordde Maria. Carlos glimlachte warm. 'Mijn kleinzoon woont in Toronto,' zei hij trots. Ze praatten de hele drie uur durende reis. Carlos vertelde haar verhalen over Spanje uit zijn jeugd. Toen ze in Valencia aankwamen, stond Carlos erop haar de weg naar haar hostel te wijzen. Hij raadde zelfs een restaurant aan waar zijn neef werkte. Maria besefte dat vriendelijkheid van vreemden een reis onvergetelijk kon maken. In Valencia ontmoette ze een groep Duitse studenten op het strand. Ze vierden het einde van hun universitaire examens. Een van hen, een lange jongen genaamd Lukas, sprak uitstekend Engels. 'Wil je meedoen met volleybal?', vroeg hij. Maria had niet meer gevolleybald sinds de middelbare school. Maar ze zei toch ja. Ze speelden tot de zon onderging boven de Middellandse Zee. Lukas vertelde haar over zijn droom om marien bioloog te worden. 'De oceaan zit vol mysteries die we nog niet hebben ontdekt,' zei hij gepassioneerd. Maria vond zijn enthousiasme aanstekelijk. De Duitse groep nodigde haar uit om met hen mee te reizen naar Granada. Ze aarzelde eerst, bang om zich op te dringen. 'Doe niet zo gek,' zei Anna, een van de andere studenten. 'Hoe meer mensen, hoe leuker.' Dus Maria veranderde haar plannen en ging met hen mee. De busreis naar Granada duurde vijf uur. Ze deelden snacks, vertelden grappen en leerden elkaar woorden in hun talen. Maria leerde hoe je 'mooi' zegt in het Duits: wunderschön. In het Alhambra doolden ze samen door het oude paleis. De ingewikkelde patronen op de muren namen Maria de adem. 'Ik had me nooit kunnen voorstellen dat iets zo mooi kon zijn,' fluisterde ze. Anna nam een foto van Maria die voor een fontein stond. Het werd Maria's favoriete foto van de hele reis. Na Granada vlogen de Duitse studenten terug naar huis. Maria voelde zich weer een beetje eenzaam. Maar ze wist dat ze hen ooit weer zou zien. Ze vervolgde haar reis naar Lissabon met de bus. Portugal verraste haar met zijn kleurrijke tegels en melancholische muziek. Op een fadoconcert in een oud café ontmoette ze een Braziliaans stel genaamd Pedro en Juliana. Ze waren op huwelijksreis en reisden door Europa. 'We zijn pas twee weken getrouwd,' zei Juliana, terwijl ze haar ring liet zien. Maria feliciteerde hen hartelijk. De drie brachten de volgende dagen door met het samen verkennen van Lissabon. Pedro was een geweldige fotograaf en bood aan om foto's van Maria te maken. Juliana leerde haar een paar Portugese zinnen. 'Saudade betekent een verlangen naar iets dat je bent kwijtgeraakt,' legde ze uit. Maria vond dat dat woord perfect beschreef hoe ze zich voelde bij het verlaten van elke nieuwe plek. Toen het tijd was om afscheid te nemen, hadden ze allemaal tranen in hun ogen. 'Je moet ons in São Paulo komen bezoeken,' drong Pedro aan. Maria beloofde dat ze dat zou doen. Haar laatste stop was Parijs. Ze had de Stad van het Licht bewaard voor het einde van haar reis. In een kleine boekwinkel bij de Seine ontmoette ze een Amerikaanse schrijver genaamd James. Hij werkte aan zijn eerste roman en was naar Parijs verhuisd voor inspiratie. 'Elke grote schrijver heeft ooit in Parijs gewoond,' grapte hij. Ze brachten uren door met wandelen langs de rivier en praten over boeken. James nam haar mee naar zijn favoriete café waar Hemingway ooit had geschreven. Maria had het gevoel dat ze zelf in een roman leefde. Op haar laatste avond in Europa zat ze alleen bij de Eiffeltoren. Ze keek door de foto's op haar telefoon en glimlachte. Ze was aan deze reis begonnen met angst om alleen te zijn. In plaats daarvan had ze tientallen geweldige mensen ontmoet. Sophie, Carlos, Lukas, Anna, Pedro, Juliana, James—ze maakten nu allemaal deel uit van haar verhaal. Ze besefte dat alleen reizen niet betekende dat je eenzaam was. De wereld zat vol mensen die wachtten om vrienden te worden. Maria stapte op haar vlucht naar huis met een hart vol dankbaarheid. Ze wist dat dit nog maar het begin was van vele avonturen.
Dutch Story (B1)Vrienden gemaakt tijdens het reizen
This B1 Dutch story is designed for intermediate learners. Click any word for instant translation and build your vocabulary as you read.
aboutStory
Maria overwint haar angst voor alleen reizen en brengt drie maanden door met het verkennen van Europa, waarbij ze onderweg geweldige mensen ontmoet, waaronder Sophie in Barcelona, Carlos in een trein, Duitse studenten in Valencia, een Braziliaans stel in Lissabon en een Amerikaanse schrijver in Parijs.
1 / 90
🇳🇱Nederlands→🇬🇧English
Linked wordUnderlined wordOther words
Comprehension Questions
4 questions
1
Wie was de eerste persoon die Maria ontmoette in het hostel in Barcelona?
2
Wat leerde Maria in het Duits zeggen van de Duitse studenten?
3
Welk Portugees woord leerde Juliana aan Maria?
4
Waar bracht Maria haar laatste avond in Europa door?
Vocabulary
40 words from this story
