Hoofdstuk 12: De schat en de thuisreis

Ben Gunn leidde ons door het bos naar zijn grot. Hij was verborgen achter dichte struiken bij de kust. Binnenin opende de grot zich tot een grote kamer. En daar was hij: de schat van Kapitein Flint. Stapels gouden munten glitterden in het fakkellicht. Goudstaven waren opgestapeld tegen de grotwand. Juwelen, zilver en kostbare voorwerpen vulden elke hoek. Ik had nog nooit zoveel rijkdom gezien in mijn hele leven. De ogen van de jonkheer werden groot van verbazing. 'Zevenhonderdduizend pond!' fluisterde hij. Silver staarde ook naar de schat met hongerige ogen. Maar hij zei niets, wetende dat hij nu onze gevangene was. Kapitein Smollett rustte in de grot en herstelde van zijn wond. Hij glimlachte zwakjes toen hij mij zag. 'Goed gedaan, Jim,' zei hij. 'Je hebt ons schip gered.' Die nacht hielden we een feestmaal met de voorraden uit Bens opslag. Ben Gunn had geiten en fruit verzameld tijdens zijn jaren alleen. De dokter behandelde ieders wonden met zorg. Zelfs Silver kreeg medische verzorging. De volgende dagen werden besteed aan het dragen van de schat naar het schip. Het was zwaar werk, maar iedereen hielp gretig mee. We vonden de Hispaniola waar ik haar aan de grond had gezet. Ze was beschadigd maar kon nog steeds zeilen. De drie overlevende piraten bekeken ons vanuit het bos. Ze waren te bang om aan te vallen en te beschaamd om om hulp te vragen. We lieten voorraden voor hen achter op het strand. Het was meer genade dan ze verdienden. Eindelijk laadden we het laatste deel van de schat aan boord. De Hispaniola was zwaar maar nog steeds zeewaardig. We lichtten het anker en zetten koers naar huis. Toen we de haven verlieten, keek ik terug naar Schateiland. De drie piraten stonden op de klif en zwaaiden wanhopig. Ze smeekten ons hen niet achter te laten. Maar we zeilden door en lieten hen over aan hun lot. De reis naar huis was lang maar vredig. We stopten in een haven in Zuid-Amerika voor reparaties. De kapitein was te zwak om het schip goed te bewaken. Sommigen van ons gingen aan wal om verse voorraden te kopen. Toen we terugkeerden, was Long John Silver verdwenen. Hij was gedurende de nacht ontsnapt en had wat goud meegenomen. Ben Gunn had hem bewaakt en had mogelijk geholpen. Maar niemand had er echt spijt van dat Silver vertrok. 'Hij was een verschrikkelijke man,' zei de dokter. 'Maar ik beken dat ik opgelucht ben dat we hem niet hoeven op te hangen.' We vervolgden onze reis en bereikten eindelijk Bristol. De schat werd eerlijk verdeeld onder ons allen. Kapitein Smollett ging met pensioen van de zee. Ben Gunn gaf zijn deel snel uit en keerde terug naar armoede. Maar de jonkheer gaf hem een baan als poortwachter. Dokter Livesey zette zijn goede werk in het dorp voort. Wat mij betreft, ik gebruikte mijn deel verstandig. Ik hielp mijn moeder de herberg Admiral Benbow te herbouwen. Ik had genoeg geld om comfortabel te leven voor de rest van mijn leven. Soms droom ik over Schateiland. Ik hoor de golven tegen de kusten slaan. Ik zie de papegaai van Long John Silver door de bomen vliegen. En ik hoor haar die verschrikkelijke woorden schreeuwen. 'Stukken van achten! Stukken van achten!' Niets ter wereld zou me ooit kunnen terugbrengen naar dat vervloekte eiland. Maar het avontuur heeft mijn leven voor altijd veranderd.

Chapter Summary

Comprehension Questions

Waar was de schat van Kapitein Flint eigenlijk opgeslagen?

Wat gebeurde er met Long John Silver aan het einde van het verhaal?

Wat deed Jim met zijn deel van de schat?

Hoe veranderde het avontuur Jims leven?

Vocabulary

Continue Learning