Dorian sliep die nacht slecht. Hij droomde van Sibyls betraande gezicht. Toen hij wakker werd, schaamde hij zich voor zijn wreedheid. Hij besloot naar haar toe te gaan en zijn excuses aan te bieden. Hij zou toch met haar trouwen, wat er ook gebeurde. Hij ging zitten om haar een brief te schrijven. Hij vulde pagina na pagina met liefdeswoorden. Hij smeekte haar om vergiffenis voor zijn verschrikkelijke woorden. Net op dat moment kondigde zijn bediende Lord Henry aan. Dorian legde glimlachend zijn pen neer. 'Harry! Ik was net aan Sibyl aan het schrijven.' 'Ik ga haar vragen mij te vergeven.' Lord Henry's gezicht was ongewoon ernstig. 'Dorian, ik heb verschrikkelijk nieuws.' 'Wat is het? Is er iets mis?' 'Sibyl Vane is dood.' Dorian sprong op uit zijn stoel. 'Dood? Dat is onmogelijk!' 'Ik ben bang dat het waar is.' 'Ze heeft vannacht zelfmoord gepleegd.' 'Ze heeft gif ingenomen in het theater.' Dorian viel terug in zijn stoel. Zijn gezicht was helemaal wit geworden. 'Het is mijn schuld,' fluisterde hij. 'Ik heb verschrikkelijke dingen tegen haar gezegd. Ik heb haar vermoord.' Lord Henry ging naast hem zitten. 'Nee, Dorian. Je mag niet zo denken.' 'Zij heeft hiervoor gekozen. Het was haar beslissing.' 'Bovendien, zie het als een mooie tragedie.' 'Ze stierf voor de liefde, zoals de heldinnen die ze speelde.' Dorian keek Lord Henry met afschuw aan. 'Hoe kun je dat zeggen? Een vrouw is dood!' 'Ja, en wat een dood. Wat een romantisch einde.' 'Ze heeft nooit echt geleefd. Ze deed alleen maar alsof.' 'En nu heeft ze haar grootste rol gespeeld.' Dorian zweeg lange tijd. Toen gebeurde er iets vreemds. Hij begon de waarheid in Lord Henry's woorden te zien. Sibyl had een romantisch leven gewild, en dat had ze gekregen. Haar dood was als een scène uit een toneelstuk. 'Je hebt gelijk, Harry,' zei hij langzaam. 'Het is droevig, maar het is ook mooi.' 'Ik mag mezelf niet vernietigen met verdriet.' Lord Henry glimlachte tevreden. 'Goed. Ga nu vanavond met mij mee naar de opera.' 'Het leven moet immers doorgaan.' Nadat Lord Henry was vertrokken, ging Dorian naar het portret. Ja, de wrede trek was er nog steeds. De mond die ooit lieflijk had geglimlacht, zag er nu hard uit. Zijn wens was uitgekomen. Het portret zou de tekenen van zijn zonden dragen. En hij zou voor altijd jong blijven. Hij had door deze gedachte ontzet moeten zijn. Maar in plaats daarvan voelde hij een vreemde opwinding. Hij kon nu doen wat hij maar wilde. Hij kon elk genot, elke zonde ervaren. Zijn gezicht zou nooit de gevolgen tonen. Alleen het portret zou veranderen. Hij glimlachte naar het schilderij. 'Arme Sibyl,' zei hij zacht. 'Maar je hebt me vrijheid gegeven.' 'Nu kan ik leven zoals Lord Henry zegt dat ik zou moeten.' 'Ik kan alles ervaren, alles voelen.' 'En het portret zal de prijs betalen.' Hij bedekte het schilderij met een doek. Niemand anders mocht het ooit zien. Die avond ging hij met Lord Henry naar de opera. Hij lachte en praatte alsof er niets was gebeurd. Ergens lag Sibyl koud en dood. Maar Dorian was haar al vergeten.
B1Chapter 8 / 20522 words70 sentences
Hoofdstuk 8: De eerste verandering
Chapter 8 · Het portret van Dorian Gray · B1 Dutch. Tip: Click on any word while reading to see its translation. Take your time with each chapter and review the vocabulary before moving on.
Chapter Summary
Dorian keert naar huis terug en merkt dat zijn portret is veranderd - er is een wrede trek om de mond. Hij verneemt dat Sibyl zelfmoord heeft gepleegd.
1 / 70
🇳🇱Nederlands→🇬🇧English
Linked wordUnderlined wordOther words
Comprehension Questions
4 questions
1
Wat was Dorian aan het doen toen Lord Henry met het nieuws kwam?
2
Hoe is Sibyl Vane gestorven?
3
Hoe overtuigt Lord Henry Dorian om Sibyls dood te accepteren?
4