Dorian vond Sibyl in haar kleine kleedkamer. Ze droeg nog steeds haar Julia-kostuum. Haar gezicht straalde van vreugde. 'Was ik vanavond niet geweldig?' vroeg ze gelukkig. Dorian staarde haar ongelovig aan. 'Geweldig? Je was verschrikkelijk!' 'Je hebt alles verpest. Je was absoluut afschuwelijk.' Sibyl lachte zachtjes, zonder het te begrijpen. 'Dorian, ik was verschrikkelijk omdat ik echte liefde heb gevonden.' 'Voor jou kende ik alleen maar acteren.' 'Het theater was mijn hele wereld.' 'Ik kon Julia worden omdat ik geen echte liefde kende.' 'Maar nu heb ik jou, en alles is anders.' 'Hoe kan ik doen alsof ik liefheb op het toneel?' 'Hoe kan valse liefde vergeleken worden met wat wij hebben?' Ze reikte naar zijn handen. Dorian deed koud een stap achteruit. 'Weet je wat je hebt gedaan?' zei hij. 'Je hebt mijn liefde gedood.' Sibyls gezicht werd wit. 'Dorian, wat bedoel je?' 'Ik hield van je omdat je een geweldige kunstenares was.' 'Ik hield van je omdat je elke vrouw kon worden.' 'Je was Julia. Je was Rosalinde. Je was Imogen.' 'Maar vanavond was je niets. Gewoon een mooi meisje.' 'Zonder je kunst ben je niets voor me.' Tranen begonnen uit Sibyls ogen te vallen. 'Maar ik heb mijn kunst voor jou opgegeven!' 'Ik deed het omdat ik zoveel van je hou.' 'Dan heb je jezelf voor niets opgeofferd,' zei Dorian. Zijn stem was als ijs. 'Je hebt jezelf waardeloos gemaakt.' Sibyl wierp zich aan zijn voeten. 'Dorian, alsjeblieft! Verlaat me niet!' 'Ik zou het niet kunnen verdragen als je me verliet.' 'Ik zal proberen beter te acteren. Ik beloof het.' Maar Dorian trok zich van haar terug. 'Raak me niet aan,' zei hij met walging. 'Je hebt me volledig teleurgesteld.' 'Ik wil je nooit meer zien.' Hij liep naar de deur zonder om te kijken. 'Dorian!' riep Sibyl in doodsangst. Maar hij was al weg. Ze lag op de vloer, onbeheerst snikkend. Buiten liep Dorian door de donkere straten. Zijn woede begon langzaam te vervagen. Hij dacht na over wat hij tegen Sibyl had gezegd. Misschien was hij te wreed geweest. Ze had alleen maar van hem willen houden. Maar de herinnering aan haar verschrikkelijke acteren keerde terug. Nee, zei hij tegen zichzelf. Ze verdiende wat hij zei. Hij liep urenlang door de slapende stad. De hemel werd lichter toen hij thuiskwam. Hij ging rechtstreeks naar zijn studeerkamer. Zijn portret hing aan de muur, zoals altijd. Maar toen hij ernaar keek, hapte hij naar adem. Er was iets anders. Het gezicht in het schilderij zag er iets ouder uit. En er was een wrede trek om de lippen. Een blik van wreedheid die er eerder niet was geweest. Dorian wreef in zijn ogen en keek opnieuw. Nee, hij verbeeldde het zich niet. Het portret was veranderd. Hij herinnerde zich zijn wens in Basils atelier. Als het schilderij maar kon veranderen, en ik jong kon blijven. Kon het waar zijn? Was zijn wens uitgekomen? Een koude angst kroop in zijn hart. Wat had hij gedaan? En wat zou het portret hierna laten zien? Hij stond voor het schilderij totdat de dageraad volledig aanbrak.
B1Chapter 7 / 20515 words70 sentences
Hoofdstuk 7: De mislukte voorstelling
Chapter 7 · Het portret van Dorian Gray · B1 Dutch. Tip: Click on any word while reading to see its translation. Take your time with each chapter and review the vocabulary before moving on.
Chapter Summary
Dorian neemt Lord Henry en Basil mee om Sibyl te zien optreden. Ze speelt vreselijk omdat echte liefde nep liefde vals doet lijken. Dorian wijst haar wreed af.
1 / 70
🇳🇱Nederlands→🇬🇧English
Linked wordUnderlined wordOther words
Comprehension Questions
4 questions
1
Waarom kon Sibyl die avond niet goed acteren?
2
Waarom zei Dorian dat hij van Sibyl hield?
3
Wat merkt Dorian op aan zijn portret wanneer hij thuiskomt?
4