Hoofdstuk 2: Lord Henry's invloed

Dorian nam zijn plaats bij het raam in zoals Basil had gevraagd. De middagzon liet zijn gouden haar schijnen als een kroon. Lord Henry keek gefascineerd naar hem. Basil werkte stilletjes aan het portret en voegde kleine details toe. 'Hoe lang moet ik hier nog staan?' vroeg Dorian met een glimlach. 'Nog even,' zei Basil zonder op te kijken. Lord Henry stond op van de bank. 'Ik denk dat ik naar de tuin ga terwijl jullie werken.' 'Het is veel te warm hier binnen.' Basil keek weer bezorgd. 'Misschien wil Dorian met me meekomen,' zei Lord Henry. Dorians ogen lichtten op bij dit voorstel. 'Alsjeblieft, Basil. Mag ik pauze nemen?' Basil zuchtte en legde zijn penseel neer. 'Goed dan. Maar blijf niet te lang weg.' Dorian en Lord Henry liepen samen de tuin in. De tuin was vol prachtige bloemen in alle kleuren. Bijen vlogen lui van roos naar roos. Ze gingen zitten op een lange stenen bank onder een oude boom. Lord Henry stak nog een sigaret op en keek naar Dorian. 'U heeft een wondermooi gezicht, meneer Gray.' Dorian bloosde bij het compliment. 'Frons niet zo. Het is waar.' 'En schoonheid is de grootste gave ter wereld.' 'Er zijn toch zeker belangrijkere dingen,' zei Dorian. 'Nee, die zijn er niet,' zei Lord Henry ernstig. 'Schoonheid staat hoger dan genialiteit. Ze behoeft geen verklaring.' 'Het is een van de grote feiten van de wereld, zoals zonlicht.' Dorian luisterde aandachtig naar deze vreemde nieuwe ideeën. 'Maar schoonheid duurt niet,' zei Lord Henry. 'Dat is de tragedie ervan.' 'U bent nu jong, meneer Gray.' 'Maar op een dag zult u oud en lelijk en gerimpeld zijn.' 'Uw gezicht zal afschuwelijk worden om naar te kijken.' Een schaduw van angst gleed over Dorians gezicht. 'U zult vreselijk lijden wanneer u uw schoonheid verliest.' 'De tijd is jaloers op u. Hij zal uw rozen vernietigen.' 'U heeft slechts een paar jaar om voluit te leven.' 'Wanneer uw jeugd verdwijnt, zal uw schoonheid meegaan.' Dorian Gray voelde zich plotseling koud ondanks de warme zon. Hij had nooit eerder over deze dingen nagedacht. 'Waarom vertelt u me deze verschrikkelijke dingen?' vroeg hij. 'Omdat ik wil dat u de waarheid begrijpt.' 'U moet leven zolang u kunt, meneer Gray.' 'Ervaar alles. Voel alles. Mis niets.' 'Een nieuw gevoel is meer waard dan een nieuw idee.' 'Verspil uw gouden dagen niet met naar saaie mensen te luisteren.' 'Probeer de hopelozen niet te helpen of uw leven aan dwazen te geven.' 'Leef! Leef het prachtige leven dat in u is!' 'Laat niets aan u voorbijgaan.' 'Zoek altijd naar nieuwe sensaties.' 'Wees nergens bang voor.' Dorians hart klopte sneller terwijl hij luisterde. Hij voelde zich alsof hij ontwaakte uit een lange slaap. Alles leek plotseling anders, levendiger. De kleuren van de bloemen waren helderder dan voorheen. De geur van de rozen was zoeter. 'Dorian! Waar ben je?' riep Basil vanuit het atelier. 'Je moet terugkomen. Het licht is nu perfect.' Lord Henry glimlachte en stond op. 'Uw kunstenaar roept u. U kunt maar beter gaan.' 'Wilt u met me meekomen?' vroeg Dorian. 'Ik zou u graag meer horen praten.' 'Het is me een genoegen,' zei Lord Henry. Ze liepen samen terug naar het atelier. Basil keek ongelukkig toen hij hen samen zag terugkomen. Hij kon zien dat er iets was veranderd in Dorians ogen. Er was een nieuw bewustzijn, een nieuwe honger. Lord Henrys invloed was al begonnen met zijn werk. En Basil wist dat hij niets kon doen om het te stoppen.

Chapter Summary

Comprehension Questions

Wat zegt Lord Henry de grootste gave ter wereld is?

Welke waarschuwing geeft Lord Henry Dorian over zijn schoonheid?

Welk advies geeft Lord Henry Dorian over hoe hij zijn leven moet leven?

Wat merkt Basil op dat er aan Dorian is veranderd aan het einde van het hoofdstuk?

Vocabulary

Continue Learning