De week erna ging Dorian naar zijn landhuis. Hij moest weg uit Londen. Hij nodigde veel rijke vrienden uit om mee te komen. Er zouden feesten zijn en jagen en lachen. Misschien kon hij het verschrikkelijke gezicht van James Vane vergeten. De eerste avond was heerlijk. Dorian lachte met zijn gasten en speelde muziek. Maar toen hij naar bed ging, kon hij niet slapen. Hij bleef denken dat hij voetstappen buiten hoorde. De volgende dag was er een jachtpartij. Dorian reed met zijn gasten het bos in. Toen ze door een open plek reden, verstijfde Dorian. Een gezicht keek van achter de bomen. Een ruw, hard gezicht met brandende ogen. James Vane had hem gevolgd. Dorians paard steigerde in paniek. Hij viel bijna op de grond. 'Dorian! Gaat het goed met je?' vroeg een vriend. 'Het gaat goed,' zei hij. 'Ik dacht dat ik iets zag.' Maar toen hij weer keek, was het gezicht verdwenen. Had hij het zich verbeeld? De jachtpartij ging door, maar Dorian kon er niet van genieten. Hij bleef achter zich kijken. Die avond bij het diner kon hij nauwelijks eten. Zijn vrienden merkten hoe bleek en nerveus hij was. 'Je lijkt niet lekker,' zei een van de dames. 'Misschien moet je morgen rusten.' 'Nee,' zei Dorian snel. 'Ik moet mee op jacht.' Als James Vane daar buiten was, zou zich verstoppen niet helpen. De volgende ochtend gingen ze weer jagen. Deze keer jaagden ze op konijnen in het bos. Dorian liep met zijn geweer en probeerde kalm te blijven. Plotseling rende een konijn over het pad. Een man in de buurt hief zijn geweer en vuurde. Maar in plaats van het konijn te raken, klonk er een schreeuw. Een man had zich in de struiken verstopt. De kogel had hem geraakt. Iedereen rende om te zien wat er was gebeurd. De man was dood. Het was een ruw uitziende zeeman. Dorian keek naar het gezicht en voelde zijn hart stilstaan. Het was James Vane. De man die had gezworen hem te doden was dood. Per ongeluk doodgeschoten in Dorians eigen bos. 'Kent iemand hem?' vroeg iemand. 'Nee,' zei Dorian snel. 'Ik heb hem nooit eerder gezien.' Hij had opluchting moeten voelen. Zijn achtervolger was dood. Hij was veilig. Maar in plaats daarvan voelde hij zich ziek van schuld. James Vane had alleen gerechtigheid voor zijn zus gewild. En nu was hij dood, net als zoveel anderen. Sibyl. Basil. Alan Campbell. En nu James. Iedereen die te dicht bij Dorian Gray kwam, eindigde vernietigd. Hij keerde terug naar het huis en sloot zichzelf op in zijn kamer. Urenlang zat hij naar niets te staren. Wat was hij geworden? Was er enige manier om ongedaan te maken wat hij had gedaan? Kon hij ooit weer goed zijn? Hij besloot terug te gaan naar Londen. Hij zou zijn leven veranderen. Hij zou een beter mens worden. Misschien zou het portret dan ook veranderen. Misschien kon hij zijn ziel toch nog redden. Hij nam afscheid van zijn verwarde gasten. Hij nam een rijtuig terug naar de stad. De hele weg maakte hij plannen. Hij zou vriendelijk zijn. Hij zou goed zijn. Maar kon Dorian Gray ooit echt veranderen?
B1Chapter 14 / 20529 words70 sentences
Hoofdstuk 14: Het lichaam
Chapter 14 · Het portret van Dorian Gray · B1 Dutch. Tip: Click on any word while reading to see its translation. Take your time with each chapter and review the vocabulary before moving on.
Chapter Summary
Dorian chanteert een oude vriend, de wetenschapper Alan Campbell, om Basils lichaam te vernietigen met chemicaliën. Alan pleegt later zelfmoord uit schuldgevoel.
1 / 70
🇳🇱Nederlands→🇬🇧English
Linked wordUnderlined wordOther words
Comprehension Questions
4 questions
1
Waarom gaat Dorian naar zijn landhuis?
2
Wat gebeurt er tijdens de jachtpartij in het bos?
3
Hoe voelt Dorian zich als hij ziet dat James Vane dood is?
4