Dorian deed de deur van het schoollokaal achter zich op slot. Hij liep zo kalm mogelijk naar beneden. Zijn handen trilden nog steeds van wat hij had gedaan. Hij waste het bloed van zijn handen met koud water. Toen ging hij naar zijn slaapkamer en kleedde zich om. Hij verbrandde zijn met bloed bevlekte hemd in de open haard. De hele nacht zat hij in de bibliotheek na te denken. Wat moest hij met het lichaam doen? Hij kon het niet voor altijd in het schoollokaal laten liggen. Toen herinnerde hij zich een oude kennis. Alan Campbell was een wetenschapper. Hij wist hoe hij chemicaliën moest gebruiken om dingen te vernietigen. Jaren geleden waren Alan en Dorian goede vrienden geweest. Maar ze hadden een verschrikkelijke ruzie gehad. Nu weigerde Alan om met Dorian te praten. Maar Dorian wist dingen over Alan. Geheimen die hem konden vernietigen. De volgende ochtend stuurde Dorian een briefje naar Alan. 'Kom onmiddellijk. Het is een zaak van leven en dood.' Een uur later arriveerde Alan Campbell. Zijn gezicht was koud en boos. 'Wat wil je, Dorian?' 'Ik heb je nodig om me te helpen iets te vernietigen.' 'Wat voor soort ding?' 'Er ligt een dood lichaam boven.' 'Ik heb je nodig om het te vernietigen met je chemicaliën.' Alan staarde hem ongelovig aan. 'Je bent krankzinnig. Ik zal je niet helpen.' 'Ik bel de politie.' 'Ik zou dat niet doen als ik jou was, Alan.' Dorians stem was zacht maar gevaarlijk. 'Ik weet bepaalde dingen over jou.' 'Dingen die je reputatie zouden vernietigen.' 'Je zou geruïneerd zijn. Je familie zou te schande worden gemaakt.' Alans gezicht werd bleek. 'Dat zou je niet durven.' 'Probeer het maar,' zei Dorian met een koude glimlach. 'Hier is een brief die ik aan de krant heb geschreven.' 'Het vertelt alles.' Alan las de brief met trillende handen. Zijn gezicht vertrok van angst en haat. 'Je bent een duivel, Dorian Gray.' 'Misschien. Maar je zult me helpen.' Alan had geen keus. Hij ging naar huis om zijn apparatuur te halen. Toen hij terugkeerde, leidde Dorian hem naar het schoollokaal. Alan zag het lichaam van Basil Hallward op de vloer. Hij stelde geen vragen. Urenlang werkte hij in die verschrikkelijke kamer. Toen hij klaar was, was er niets meer over van Basil. Geen bot. Geen druppel bloed. De chemicaliën hadden alles vernietigd. 'Het is gedaan,' zei Alan met een dode stem. 'Spreek nooit meer tegen me.' Hij vertrok zonder om te kijken. Dorian verbrandde de brief die hij had geschreven. Toen verbrandde hij Basils jas en tas. Er was geen bewijs meer over. De wereld zou denken dat Basil gewoon naar Parijs was gegaan. En nooit meer was teruggekeerd. Die avond ging Dorian naar een diner. Hij lachte en praatte met de andere gasten. Niemand zou hebben geraden wat hij had gedaan. Zijn mooie gezicht toonde niets. Maar later die nacht droomde hij van bloed. Hij droomde van Basils gezicht, wit en dood. Hij werd schreeuwend wakker. Enkele weken later schoot Alan Campbell zichzelf dood. Hij kon niet leven met wat hij had gedaan. Dorian voelde niets toen hij het nieuws hoorde.
B1Chapter 12 / 20521 words70 sentences
Hoofdstuk 12: Basils ontdekking
Chapter 12 · Het portret van Dorian Gray · B1 Dutch. Tip: Click on any word while reading to see its translation. Take your time with each chapter and review the vocabulary before moving on.
Chapter Summary
Basil bezoekt Dorian voordat hij naar Parijs vertrekt. Hij confronteert Dorian met de verschrikkelijke geruchten en smeekt hem ze te ontkennen.
1 / 70
🇳🇱Nederlands→🇬🇧English
Linked wordUnderlined wordOther words
Comprehension Questions
4 questions
1
Wie vraagt Dorian om hem te helpen het lichaam van Basil te vernietigen?
2
Hoe overtuigt Dorian Alan om hem te helpen?
3
Wat gebeurt er met Basils lichaam nadat Alan zijn werk heeft voltooid?
4