16 oktober. Het is nu enkele dagen sinds ons nachtelijk avontuur. De gevangene Selden houdt zich nog steeds ergens op de hei schuil. Maar Barrymore vertelde ons vanmorgen iets belangrijks. 'Ik voel dat ik u de waarheid verschuldigd ben, Sir Henry,' zei hij. 'Ik weet iets over de dood van Sir Charles.' We bogen ons beiden gretig naar voren. 'De nacht dat hij stierf, wachtte Sir Charles op iemand.' 'Een vrouw. Ik vond een verbrande brief in zijn open haard.' 'Slechts een deel ervan was leesbaar.' 'Er stond: Wees alstublieft om tien uur bij het hek. L.L.' 'L.L.,' herhaalde ik peinzend. 'Kent u iemand met die initialen?' 'Er is een vrouw genaamd Laura Lyons,' zei Barrymore. 'Ze woont in Coombe Tracey, het nabijgelegen dorp.' 'Sir Charles hielp haar financieel.' Dit was belangrijke informatie. Ik besloot Laura Lyons onmiddellijk te bezoeken. 17 oktober. Ik ging vandaag naar Coombe Tracey. Laura Lyons was een mooie vrouw met droevige ogen. Ze vertelde me dat ze de dochter van meneer Frankland was. Maar haar vader had haar verstoten omdat ze slecht was getrouwd. 'Heeft u Sir Charles geschreven?' vroeg ik rechtstreeks. Ze werd bleek maar ontkende het niet. 'Ik vroeg hem om me bij het hek te ontmoeten,' gaf ze toe. 'Ik had geld nodig om te scheiden van mijn man.' 'Maar ik ben nooit gegaan. Iemand zei me dat ik niet moest gaan.' 'Wie zei u dat u niet moest gaan?' eiste ik. Ze weigerde het te zeggen. Ik verliet haar huis met meer vragen dan antwoorden. Op de terugweg stopte ik om de oude meneer Frankland te bezoeken. Hij was opgewonden over iets dat hij had gezien. 'Ik heb de gevangene gevonden!' kondigde hij trots aan. 'Door mijn telescoop zag ik iemand op de hei.' 'Een jongen brengt hem elke dag eten.' Hij liet me door zijn telescoop kijken. Ik kon een kleine stenen hut op een verre heuvel zien. Was dit waar de gevangene zich verstopte? Of was het iemand heel anders? Ik bedankte meneer Frankland en haastte me naar de heuvel. Ik moest uitzoeken wie er in die hut woonde. De zon ging onder terwijl ik de rotsachtige helling beklom. De hei zag er prachtig maar dreigend uit in het oranje licht. Ik vond de stenen hut en naderde voorzichtig. Iemand had hier onlangs gewoond. Er waren dekens, eten en kookgerei. Ik vond ook een briefje met: 'Dr. Watson is naar Coombe Tracey gegaan.' Iemand hield me in de gaten! Ik trok mijn revolver en wachtte. Voetstappen naderden de hut. Een schaduw verscheen in de deuropening. 'Het is een heerlijke avond, mijn beste Watson,' zei een bekende stem. 'Ik denk echt dat u het buiten comfortabeler zou hebben.' Ik kon mijn oren niet geloven. 'Holmes!' riep ik verbaasd uit. Sherlock Holmes stapte met een glimlach de hut binnen. 'Ik ben u een verontschuldiging verschuldigd voor het geheimhouden,' zei hij. 'Maar ik moest onderzoeken zonder opgemerkt te worden.' 'Uw verslagen zijn buitengewoon nuttig geweest, Watson.' 'En ik geloof dat we dicht bij de oplossing van deze zaak zijn.' Ik was nog nooit zo blij geweest om mijn vriend te zien.
B1Chapter 10 / 15519 words60 sentences
Uittreksel uit het dagboek van Dr. Watson
Chapter 10 · De hond van de Baskervilles · B1 Dutch. Tip: Click on any word while reading to see its translation. Take your time with each chapter and review the vocabulary before moving on.
Chapter Summary
Watson verneemt dat de gevangene de broer van Mrs. Barrymore is en hoort een mysterieuze kreet op de heide.
1 / 60
🇳🇱Nederlands→🇬🇧English
Linked wordUnderlined wordOther words
Comprehension Questions
4 questions
1
Welke belangrijke informatie onthulde Barrymore over de dood van Sir Charles?
2
Wat ontdekte Watson toen hij Laura Lyons bezocht?
3
Wie woonde er in het geheim in de stenen hut op de hei?
4