LingoStories AppLingoStories App
Een kerstvertelling
B1Chapter 3 / 51030 words100 sentences

Derde zang: De tweede van de drie geesten

Chapter 3 · Een kerstvertelling · B1 Dutch. Tip: Click on any word while reading to see its translation. Take your time with each chapter and review the vocabulary before moving on.

Chapter Summary

De Geest van het Heden toont Scrooge hoe anderen Kerstmis vieren, inclusief het feest van zijn neef Fred en het bescheiden maar liefdevolle huis van zijn klerk Bob Cratchit, waar de ziekelijke Tiny Tim Scrooges hart verovert.

1 / 100
🇳🇱Nederlands🇬🇧English
Linked wordUnderlined wordOther words
Scrooge werd wakker midden in een luid gesnurk. De klok sloeg opnieuw één. Hij ging rechtop in bed zitten en wachtte op de tweede geest. Er verscheen geen geest, maar een vreemd licht kwam uit de volgende kamer. Scrooge stond op en schuifelde naar de deur in zijn pantoffels. Hij opende hem, en wat hij zag verbaasde hem. Zijn eenvoudige kamer was getransformeerd. De muren waren bedekt met groene hulst, maretak en rode bessen. Een enorm vuur laaide op in de open haard. Op de vloer lag het meest prachtige kerstfeestmaal opgestapeld. Er waren kalkoenen, ganzen, worstjes, taarten, puddingen en fruit. Op een troon van eten zat een vrolijke reus. Hij hield een gloeiende toorts vast in de vorm van een hoorn des overvloeds. De geest droeg een eenvoudig groen gewaad afgezet met wit bont. Zijn voeten waren bloot, en een krans van hulst zat op zijn hoofd. Zijn gezicht was vrolijk en zijn ogen fonkelden van vreugde. 'Kom binnen!' riep de geest. 'Kom binnen en leer mij beter kennen, man!' 'Ik ben de Geest van Kerstmis Heden,' zei de geest. 'Aanschouw mij!' Scrooge deed dat, maar kon de vriendelijke ogen van de geest niet ontmoeten. 'Geest,' zei Scrooge nederig, 'neem mij mee waarheen u wilt.' 'Raak mijn gewaad aan!' zei de geest. Scrooge hield zich stevig vast, en ze vlogen door de muur. Ze stonden op de besneeuwde straten van Londen op kerstochtend. Mensen ruimden de sneeuw van hun stoepen. Kinderen lachten en gooiden sneeuwballen naar elkaar. Kerkklokken luidden vrolijk. De geest leidde Scrooge door de straten naar een arm deel van de stad. Ze stopten bij een klein, bescheiden huis. 'Dit is het huis van uw klerk, Bob Cratchit,' zei de geest. Binnen dekte mevrouw Cratchit de tafel. Ze droeg een tweemaal gekeerde jurk, maar hij was versierd met goedkope linten. Haar dochter Belinda hielp haar, met soortgelijke linten. Twee kleinere Cratchits kwamen binnenrennen en riepen dat ze de gans konden ruiken. 'Waar is jullie vader?' vroeg mevrouw Cratchit. 'En jullie broer Kleine Tim?' 'Daar komt vader!' riepen de kinderen. Bob Cratchit kwam binnen, gekleed in zijn dunne jas en lange witte sjaal. Op zijn schouder zat Kleine Tim, een kleine jongen met een kleine kruk. Zijn benen werden ondersteund door een ijzeren frame. 'Hoe gedroeg kleine Tim zich?' vroeg mevrouw Cratchit. 'Zo braaf als goud, en beter,' zei Bob. 'Hij vertelde me dat hij hoopte dat mensen hem in de kerk zagen.' 'Omdat hij kreupel is, en het hen misschien herinnert aan Jezus, die de lammen deed lopen.' Bobs stem trilde toen hij sprak, en hij hield Tims kleine hand steviger vast. Al snel was de gans klaar, en iedereen ging zitten om te eten. Het was een kleine gans voor zo'n groot gezin, maar niemand klaagde. Ze zeiden allemaal dat het de beste gans was die ze ooit hadden geproefd. Toen kwam de pudding, en het was een groot succes. Eindelijk was het diner voorbij. De familie verzamelde zich rond het vuur met appels en sinaasappels. Bob hief zijn glas en zei: 'Een vrolijk kerstfeest voor ons allemaal, mijn liefsten. God zegene ons!' 'God zegene ons, ieder van ons!' zei Kleine Tim, als laatste van allen. Hij zat heel dicht bij zijn vader op een klein krukje. Bob hield de kleine hand van zijn zoon vast, alsof hij bang was hem te verliezen. 'Geest,' zei Scrooge met een nieuwe interesse, 'vertel mij of Kleine Tim zal leven.' 'Ik zie een lege stoel,' zei de geest, 'en een kruk zonder eigenaar.' 'Als deze schaduwen onveranderd blijven, zal het kind sterven.' 'Nee, nee!' riep Scrooge. 'Oh nee, vriendelijke geest! Zeg dat hij gespaard zal worden!' 'Waarom om hem geven?' zei de geest. 'Als hij moet sterven, laat hem sterven en de overbodige bevolking verminderen.' Scrooge boog zijn hoofd van schaamte toen hij zijn eigen woorden hoorde. Bob stelde toen een toast voor op meneer Scrooge, zijn werkgever. 'Meneer Scrooge!' zei mevrouw Cratchit boos. 'Ik wou dat ik hem hier had!' 'Mijn lieve,' zei Bob, 'de kinderen! Eerste kerstdag!' 'Goed dan,' zei ze. 'Ik drink op zijn gezondheid voor jouw bestwil, niet voor de zijne.' De geest nam Scrooge die dag mee naar vele andere plaatsen. Overal waar ze kwamen vierden mensen Kerstmis. Ze bezochten mijnwerkers in de bergen en zeelieden op zee. Allen deelden geluk, zelfs op de moeilijkste plaatsen. Uiteindelijk bracht de geest Scrooge naar een heldere en vrolijke kamer. Het was het huis van zijn neef Fred. Fred en zijn vrouw gaven een kerstfeest met hun vrienden. Ze lachten allemaal. 'Hij zei dat Kerstmis onzin was!' riep Fred. 'En hij geloofde het ook nog!' 'Des te meer schande voor hem, Fred!' zei zijn vrouw. 'Hij is een grappige oude kerel,' zei Fred, 'en niet erg aangenaam.' 'Maar zijn slechte gedrag straft alleen hemzelf.' 'Hij mist aangename diners en goede tijden.' 'Ik heb medelijden met hem. Ik zou niet boos op hem kunnen zijn als ik het probeerde.' Ze speelden spelletjes en maakten muziek tot laat in de avond. Scrooge keek toe en wenste dat hij zich bij hen kon voegen. Eindelijk hief Fred zijn glas. 'Een vrolijk kerstfeest voor de oude man,' zei hij, 'waar hij ook is!' Iedereen dronk op Scrooge, hoewel hij het niet verdiende. Scrooge merkte op dat de geest ouder werd. 'Geest, zijn de levens van geesten zo kort?' vroeg Scrooge. 'Mijn leven op deze aarde is zeer kort,' antwoordde de geest. 'Het eindigt vannacht om middernacht.' De klok begon twaalf te slaan. 'Kijk hier!' zei de geest, terwijl hij zijn gewaad opende. Eronder zag Scrooge twee kinderen, mager en haveloos. Hun gezichten waren oud en angstaanjagend. 'Geest! Zijn ze van u?' vroeg Scrooge vol afschuw. 'Ze zijn van de Mens,' zei de geest. 'Deze jongen is Onwetendheid. Dit meisje is Gebrek.' 'Wees op uw hoede voor hen beiden, maar vooral voor deze jongen.' 'Hebben ze geen plek om heen te gaan?' vroeg Scrooge. 'Zijn er geen gevangenissen?' zei de geest, met Scrooges eigen woorden. 'Zijn er geen werkhuizen?' De klok sloeg twaalf, en de geest verdween. Scrooge keek om zich heen en zag een donkere gestalte naar hem toe komen. Het bewoog langzaam en stil, als een mist over de grond.

Comprehension Questions

4 questions

1

Hoe verscheen de Geest van het Heden aan Scrooge?

2

Hoe heet de zieke zoon van Bob Cratchit?

3

Wat toonde de Geest van het Heden Scrooge over zijn eigen woorden?

4

Wat vertegenwoordigden de twee kinderen die onder het gewaad van de Geest verborgen waren?

Vocabulary

29 words from this story

Continue Learning