Vijfde zang: Het einde ervan

Ja! De bedstijl was van hem! Het bed was van hem, de kamer was van hem. Het beste en gelukkigste van alles, de tijd die voor hem lag was van hem, om zijn leven te veranderen! 'Ik zal leven in het verleden, het heden en de toekomst!' riep Scrooge. 'De geesten van alle drie zullen in mij leven!' 'Oh, Jacob Marley! De hemel en Kerstmis zij geprezen hiervoor!' Hij sprong uit bed en begon zich aan te kleden. Zijn handen waren bezig met zijn kleren, maar hij kon niet stoppen met praten. 'Ik weet niet wat ik moet doen!' zei hij, lachend en huilend tegelijk. 'Ik ben zo licht als een veertje! Ik ben zo gelukkig als een engel!' 'Ik ben zo vrolijk als een schooljongen!' 'Een vrolijk Kerstfeest voor iedereen! Een gelukkig Nieuwjaar voor de hele wereld!' Hij rende naar het raam en opende het. De lucht was helder en stralend, de lucht was koud en fris. 'Welke dag is het vandaag?' riep Scrooge naar een jongen op straat. 'Vandaag?' antwoordde de jongen. 'Nou, het is Eerste Kerstdag!' 'Het is Eerste Kerstdag!' zei Scrooge tegen zichzelf. 'Ik heb het niet gemist!' 'De geesten hebben het allemaal in één nacht gedaan!' 'Hallo, mijn beste jongen!' riep hij naar de jongen. 'Ken je de slagerswinkel om de hoek?' 'Dat zou ik hopen,' antwoordde de jongen. 'Weet je of ze de prijskalkoen hebben verkocht die in het raam hing?' 'De grote? Die hangt er nog steeds,' zei de jongen. 'Ga hem kopen!' zei Scrooge. 'Zeg dat ze hem hierheen moeten brengen, en ik betaal de koets.' 'Kom terug in minder dan vijf minuten, en ik geef je een shilling!' De jongen was weg als een pijl uit een boog. 'Ik stuur hem naar Bob Cratchit!' fluisterde Scrooge, terwijl hij in zijn handen wreef. 'Hij zal niet weten wie hem gestuurd heeft! Hij is twee keer zo groot als Kleine Tim!' Toen de kalkoen arriveerde, lachte Scrooge van vreugde. Hij betaalde voor de kalkoen en de koets en gaf de jongen zijn shilling. Toen kleedde hij zich in zijn beste kleren en ging de straat op. De mensen waren allemaal zo vrolijk dat Scrooge naar iedereen glimlachte. Drie of vier mensen zeiden 'Goedemorgen!' tegen hem. Het was de zoetste muziek die Scrooge ooit had gehoord. Al snel zag hij een van de heren die de dag ervoor zijn kantoor had bezocht. 'Mijn beste heer!' zei Scrooge, terwijl hij hem bij de handen nam. 'Hoe maakt u het? Ik hoop dat u gisteren succes had!' 'Meneer Scrooge?' zei de heer, verbaasd kijkend. 'Ja,' zei Scrooge. 'Sta mij toe iets te geven voor de armen.' Hij fluisterde een bedrag in het oor van de heer. 'Lieve hemel!' riep de heer, alsof hem de adem was benomen. 'Mijn beste meneer Scrooge, meent u dat serieus?' 'Heel serieus,' zei Scrooge. 'Geen cent minder.' 'Het omvat veel achterstallige betalingen. Wilt u mij komen opzoeken?' 'Dat zal ik!' riep de heer hartelijk. Scrooge liep door de straten en aaide kinderen over het hoofd. Hij had nooit gedacht dat wandelen hem zo gelukkig kon maken. In de middag liep hij naar het huis van zijn neef. Hij liep wel twaalf keer langs de deur voordat hij de moed had om te kloppen. Eindelijk klopte hij aan en ging naar binnen. 'Fred!' zei hij. 'Wel heb je ooit!' riep Fred. 'Wie is daar?' 'Ik ben het, je oom Scrooge. Ik kom voor het diner. Laat je me binnen, Fred?' Fred schudde hem hartelijk de hand en verwelkomde hem binnen. Het was een prachtig feest, met prachtige spelletjes en prachtig geluk. Scrooge voelde zich binnen vijf minuten thuis. Niets had hem zich meer welkom kunnen laten voelen. De volgende ochtend was Scrooge vroeg op kantoor. Hij wilde Bob Cratchit betrappen op te laat komen. En dat deed hij! Bob was achttien minuten te laat. Scrooge zat met zijn deur wijd open zodat hij Bob kon zien binnenkomen. Bob deed zijn hoed en sjaal af en ging snel aan zijn bureau zitten. Hij begon zo snel mogelijk te schrijven. 'Hallo!' gromde Scrooge met zijn oude stem. 'Wat bedoel je met op dit tijdstip hier te komen?' 'Het spijt me zeer, meneer,' zei Bob. 'Ik ben te laat.' 'Bent u dat?' zei Scrooge. 'Ja, ik denk het ook. Kom deze kant op, meneer!' 'Het is maar één keer per jaar, meneer,' zei Bob, terwijl hij uit zijn hoek kwam. 'Het zal niet weer gebeuren.' 'Nu zal ik je eens wat vertellen, mijn vriend,' zei Scrooge. 'Ik ga dit soort dingen niet langer tolereren.' 'En daarom,' zei Scrooge, terwijl hij van zijn stoel sprong. 'En daarom ga ik je salaris verhogen!' Bob trilde en bewoog dichter naar de liniaal, denkend dat Scrooge gek was geworden. 'Een vrolijk Kerstfeest, Bob!' zei Scrooge met grote oprechtheid. 'Een vrolijker Kerstmis dan ik je in jaren heb gegeven!' 'Ik zal je salaris verhogen en je familie helpen!' 'We zullen het vanmiddag bespreken bij een kom punch!' 'Maak de vuren aan en koop nog een kolenbak voordat je iets anders doet!' Scrooge deed meer dan hij beloofde. Hij deed alles wat hij beloofde, en nog veel meer. Voor Kleine Tim, die niet stierf, werd hij een tweede vader. Hij werd zo'n goede vriend, zo'n goede meester, zo'n goed mens als de stad ooit had gekend. Sommige mensen lachten toen ze de verandering in hem zagen. Maar Scrooge liet ze lachen. Hij wist dat er nooit iets goeds gebeurde zonder dat sommige mensen erom lachten. Zijn eigen hart lachte, en dat was genoeg voor hem. Hij kreeg geen bezoeken meer van geesten. En er werd altijd van hem gezegd dat hij wist hoe hij Kerstmis goed moest vieren. Moge dat ook van ons allen gezegd worden! En zo, zoals Kleine Tim opmerkte: God zegene ons, ieder van ons!

Chapter Summary

Comprehension Questions

Wat was het eerste dat Scrooge deed toen hij op kerstochtend wakker werd?

Welk geschenk stuurde Scrooge naar de familie Cratchit?

Waar ging Scrooge naartoe voor het kerstdiner?

Hoe veranderde Scrooges leven na zijn ervaring met de geesten?

Vocabulary

Continue Learning