Maya had altijd gedroomd van studeren in het buitenland, maar ze had nooit gedacht dat het echt zou gebeuren. Toen haar universiteit een taaluitwisselingsprogramma met een school in Barcelona aankondigde, solliciteerde ze meteen. Drie maanden later bevond ze zich in een vliegtuig, haar paspoort stevig vasthoudend en proberend haar bonzende hart te kalmeren. 'Wat als niemand mij begrijpt?' dacht ze nerveus terwijl het vliegtuig door de wolken daalde. Op de luchthaven hield een vrolijke jonge man een bord omhoog met haar naam in kleurrijke letters. 'Jij moet Maya zijn! Ik ben Carlos, je uitwisselingspartner,' zei hij met een warme glimlach. Zijn Engels was veel beter dan haar Spaans, waardoor ze zich zowel opgelucht als verlegen voelde. Tijdens de rit naar het appartement van zijn familie wees Carlos beroemde bezienswaardigheden aan en deelde interessante feiten over de stad. Maya probeerde in het Spaans te antwoorden, maar de woorden bleven in haar hoofd verstrikt raken. Carlos lachte vriendelijk en zei: 'Maak je geen zorgen, dat is precies waarom je hier bent.' Zijn moeder had een enorme maaltijd bereid om hun gast te verwelkomen. De tafel was bedekt met gerechten die Maya nog nooit had gezien. 'In Spanje geloven we dat eten mensen samenbrengt,' legde Carlos' moeder uit. Maya knikte en probeerde alles, ook al verrasten sommige smaken haar. Na het eten liet Carlos haar de kleine kamer zien waar ze het volgende semester zou slapen. De muren waren versierd met posters van muzikanten en voetballers die Maya niet herkende. Ze pakte haar koffer uit en plaatste een foto van haar familie op het nachtkastje. Naar hun gezichten kijken gaf haar zowel heimwee als vastberadenheid om het beste van deze kans te maken. De volgende ochtend liep Carlos met haar naar de taalschool waar ze samen zouden studeren. Het gebouw was een oud herenhuis dat was omgebouwd tot een modern onderwijscentrum. Studenten van over de hele wereld verzamelden zich op de binnenplaats en spraken een mengeling van talen. Maya hoorde Frans, Duits, Japans en verschillende talen die ze niet kon identificeren. Hun lerares, professor Vidal, was een lange vrouw met zilvergrijs haar en een imposante uitstraling. 'In dit klaslokaal spreken we alleen Spaans,' kondigde ze vastberaden aan op de eerste dag. Maya voelde haar maag samentrekken, maar ze merkte dat andere studenten er even nerveus uitzagen. De eerste week was ongelooflijk uitdagend voor iedereen. Maya maakte talloze fouten, verwarde werkwoordstijden en vergat basiswoordenschat. Maar professor Vidal was geduldig en moedigde hen aan om van hun fouten te leren. 'Fouten maken is geen falen,' herinnerde ze hen vaak. 'Het is de weg naar beheersing.' Langzaam begon Maya meer te begrijpen dan ze had verwacht. Ze begon patronen in de taal te herkennen die ze eerder niet had opgemerkt. Carlos hielp haar elke avond na het eten oefenen en corrigeerde haar uitspraak met vriendelijke suggesties. Zijn jongere zus, Lucia, deed vaak mee met hun studiesessies en giechelde om Maya's accent. In plaats van zich beledigd te voelen, lachte Maya mee en vroeg Lucia om haar straattaal te leren. Tegen de derde week kon Maya eten bestellen in restaurants zonder naar het menu te wijzen. Ze slaagde er zelfs in om een kort gesprek te voeren met de oudere vrouw die naast hen woonde. Deze kleine overwinningen gaven haar het vertrouwen om zichzelf verder te duwen. Het uitwisselingsprogramma organiseerde weekendtrips naar nabijgelegen steden en historische locaties. Maya bezocht oude Romeinse ruïnes, middeleeuwse kastelen en adembenemende bergdorpjes. Elke reis bood nieuwe mogelijkheden om Spaans te oefenen in echte situaties. Ze leerde dat winkeliers bijzonder geduldig waren wanneer toeristen moeite deden om de lokale taal te spreken. Op een middag verdwaalde Maya in het oude gedeelte van de stad. De batterij van haar telefoon was leeg en ze kon de weg terug naar Carlos' appartement niet herinneren. Even raakte ze in paniek, maar toen haalde ze diep adem en liep naar een straatverkoper. Met een combinatie van woorden en gebaren legde ze haar situatie uit. De verkoper begreep het perfect en gaf haar gedetailleerde routebeschrijvingen naar het dichtstbijzijnde metrostation. Maya volgde zijn aanwijzingen en kwam veilig thuis, trots op zichzelf. 'Je wordt een echte Barcelonees,' grapte Carlos toen ze hem het verhaal vertelde. Naarmate de weken verstreken, verbeterde Maya's Spaans enorm. Ze kon nu gesprekken volgen, grappen begrijpen en haar mening duidelijk uiten. Professor Vidal merkte op dat haar vooruitgang opmerkelijk was. 'Je hebt harder gewerkt dan de meeste studenten die ik heb onderwezen,' zei ze tijdens hun eindevaluatie. Maya bloosde maar voelde een diep gevoel van voldoening. Het uitwisselingsprogramma omvatte ook culturele activiteiten zoals kooklessen en flamencoles. Maya ontdekte dat ze absoluut geen talent voor dansen had, maar ze genoot er toch van. Haar kookpogingen waren succesvoller, en ze leerde verschillende traditionele gerechten bereiden. Ze beloofde zichzelf dat ze paella zou maken voor haar familie wanneer ze thuiskwam. De vriendschap tussen Maya en Carlos werd elke dag sterker. Ze deelden verhalen over hun landen, hun dromen en hun angsten. Carlos bekende dat hij nerveus was geweest over het ontvangen van een buitenlandse student. 'Ik was bang dat we niets gemeen zouden hebben,' gaf hij toe. 'Maar ik had het helemaal mis.' Maya was het ermee eens en realiseerde zich dat vriendschap alle soorten grenzen kon overschrijden. Op haar laatste avond in Barcelona organiseerde Carlos' familie een afscheidsfeest. Vrienden van de taalschool kwamen, en zelfs professor Vidal verscheen. Iedereen danste, at en vierde tot laat in de nacht. Toen het tijd was om afscheid te nemen, had Maya moeite om haar tranen tegen te houden. 'Dit is geen afscheid,' zei Carlos terwijl hij haar stevig omhelsde. 'Dit is alleen tot we elkaar weerzien.' Op de luchthaven de volgende ochtend dacht Maya na over alles wat ze had meegemaakt. Ze was aangekomen als een nerveuze student die nauwelijks koffie kon bestellen in het Spaans. Nu vertrok ze als iemand die had ontdekt dat talen bruggen zijn die harten en geesten verbinden.
Dutch Story (B1)De taaluitwisseling
Dit B1 Nederlands verhaal is ontworpen voor gemiddeld die Nederlands leren. Het bevat eenvoudige woordenschat en korte zinnen om je lees- en luistervaardigheden te verbeteren. Klik op elk woord om vertalingen te zien en de uitspraak te horen.
About this story
Maya neemt deel aan een taaluitwisselingsprogramma in Barcelona, waar ze eerst worstelt met Spaans maar geleidelijk verbetert met hulp van haar gastgezin en klasgenoten. Door culturele activiteiten, weekendtrips en dagelijkse oefening krijgt ze vertrouwen en ontwikkelt een diepe vriendschap met Carlos. Aan het einde van haar semester in het buitenland realiseert ze zich dat het leren van een taal meer is dan woorden – het gaat om verbinding maken met mensen.
Translations in English
Linked wordUnderlined wordOther words
Comprehension Questions
4 questions
1
Wie ontmoette Maya op het vliegveld toen ze in Barcelona aankwam?
2
Wat was de strenge regel die professor Vidal voor haar klas stelde?
3
Wat gebeurde er met Maya toen ze verdwaalde in het oude deel van de stad?
4
Wat organiseerde Carlos' familie op Maya's laatste avond in Barcelona?
Vocabulary
40 words from this story
