Hoofdstuk 10: In het vijandelijke kamp

Ik stond als bevroren terwijl de piraten me omsingelden. Long John Silver stak zijn hand op om hen te stoppen. 'Niemand raakt de jongen aan,' beval hij vastberaden. De piraten morden maar gehoorzaamden hun leider. 'Zo, Jim,' zei Silver kalm, 'hier zijn we dan.' Ik vroeg hem wat er met mijn vrienden was gebeurd. Silver legde uit dat de dokter een deal had gesloten. 'Je vrienden gaven ons de palissade en de schatkaart.' 'In ruil daarvoor lieten we hen vrij gaan.' Ik kon niet geloven dat dokter Livesey de kaart zou opgeven. Maar Silver liet me het papier zien, en het was echt. 'Nu moet je kiezen, Jim,' vervolgde Silver. 'Sluit je bij ons aan, of sterf met je vrienden wanneer we hen vinden.' Ik was boos en bang, maar ik bleef fier staan. 'Ik zal me nooit bij jullie piraten aansluiten!' verklaarde ik. 'Jullie zijn moordenaars en dieven.' De piraten schreeuwden woedend en grepen naar hun wapens. Maar ik bleef praten en vertelde hen de waarheid. 'Ik zat in het appelvat. Ik hoorde alles wat Silver plande.' 'Ik waarschuwde de kapitein. Ik heb het schip vannacht losgemaakt.' 'Ik heb Israel Hands gedood. De Hispaniola ligt verborgen waar jullie haar nooit zullen vinden.' De piraten staarden me geschokt aan. Silvers ogen vernauwden zich, maar ik zag een vreemd respect erin. 'Je bent een dappere jongen,' zei hij zacht. Een piraat genaamd George stapte naar voren. 'Ik heb genoeg van Silvers leiderschap,' gromde George. 'Laten we hem wegstemmen en een nieuwe kapitein kiezen.' De piraten gingen naar buiten om te overleggen. Silver draaide zich met een ernstig gezicht naar me toe. 'Ze gaan me de zwarte vlek geven,' fluisterde hij. 'Als ze dat doen, ben ik een dode man, en jij ook.' 'Laten we een deal maken, Jim. Ik red jouw leven als jij het mijne redt.' Ik vertrouwde Silver niet, maar ik had geen keus. De piraten keerden terug en gaven Silver een stuk papier. Het was de zwarte vlek, gesneden uit een pagina van een Bijbel. Silver las de beschuldigingen tegen hem kalm. Toen stak hij zijn hand in zijn zak en haalde de schatkaart tevoorschijn. De woede van de piraten verdween onmiddellijk. 'Willen jullie me nog steeds wegstemmen?' lachte Silver. Ze dromden samen rond de kaart, schreeuwend van opwinding. 'Morgen vinden we de schat!' riep George. Silver had weer het bevel, althans voorlopig. De volgende ochtend arriveerde dokter Livesey bij de palissade. Hij kwam elke dag om de gewonde piraten te controleren. Hij was geschokt om mij onder hen te zien. Silver liet me buiten alleen met de dokter praten. 'Dokter, het spijt me zo,' zei ik met tranen in mijn ogen. 'Het was dom van me om de palissade alleen te verlaten.' De dokter vertelde me over het schip dat ik had gered. 'Je hebt ons gered, Jim. Dat was heel dapper.' Hij wilde dat ik meteen met hem zou wegvluchten. Maar ik had Silver mijn woord gegeven en dat zou ik niet breken. 'Ik kan niet vluchten, dokter. Ik heb beloofd te blijven.' De dokter knikte bedroefd maar respecteerde mijn beslissing. Hij wendde zich tot Silver voordat hij vertrok. 'Silver, heb geen haast om de schat te vinden.' 'En wanneer je in de problemen komt, onthoud dan wie Jim heeft gered.' Silver keek verbaasd door deze vreemde woorden. Wat wist de dokter dat wij niet wisten? Al snel zouden we de waarheid over Schateiland ontdekken.

Chapter Summary

Comprehension Questions

Waarom beschermde Silver Jim tegen de andere piraten?

Wat gaven de piraten Silver om hem als leider te verwijderen?

Hoe herwon Silver de controle over de piraten?

Waarom weigerde Jim te ontsnappen toen Dr. Livesey aanbood hem te helpen?

Vocabulary

Continue Learning