En zo eindigt het verhaal van Dorian Gray. Een jonge man gezegend met buitengewone schoonheid. Die zijn ziel verruilde voor eeuwige jeugd. En daarbij alles verloor. Welke lessen kunnen we leren van zijn tragedie? Misschien dat schoonheid zonder deugd niets is. Misschien dat invloed kan bederven net zo goed als inspireren. Misschien dat sommige wensen nooit uit mogen komen. Lord Henry plantte de zaden van vernietiging. Hij vertelde Dorian dat jeugd en schoonheid alles waren. Dat genot het enige doel was dat het waard was om na te streven. Dat moraliteit voor saaie mensen was. Dorian geloofde hem volledig. En bouwde zijn leven op die vergiftigde fundamenten. Basil Hallward probeerde hem te redden. Hij zag de goedheid in Dorians jonge gezicht. Hij schilderde schoonheid en onschuld. Maar hij kon Dorian geen geweten schilderen. Het portret toonde alles wat Dorian verborg. Elke zonde, elke leugen, elke wreedheid. Het was een spiegel van zijn ziel. En uiteindelijk vernietigde het hem. Sibyl Vane hield puur en volledig van hem. Haar liefde was echt, niet gespeeld. En daarom kon ze niet langer acteren. Echte liefde maakte valse liefde onmogelijk. Dorian strafte haar omdat ze te veel van hem hield. Hij wilde kunst, geen waarheid. Voorstelling, geen echte emotie. Dit was zijn eerste grote wreedheid. Maar niet zijn laatste. De jaren die volgden waren gevuld met duisternis. Dorian bederf iedereen die hij aanraakte. Hij liet een spoor van verwoeste levens achter zich. En al die tijd bleef zijn gezicht jong. Zijn glimlach bleef onschuldig. Alleen het portret kende de waarheid. Opgesloten in die stoffige kamer. Elk jaar gruwelijker wordend. Elke kwade daad vastleggend. Uiteindelijk probeerde Dorian zijn verleden te vernietigen. Hij stak het portret met een mes. Hetzelfde mes dat Basil had gedood. Maar je kunt je ziel niet vernietigen. Je kunt niet ontsnappen aan je geweten. Toen hij het portret aanviel, viel hij zichzelf aan. De magie brak. Het portret werd weer mooi. En Dorian werd wat hij werkelijk was. Een oud, slecht, verdord wezen. Dit is het portret van Dorian Gray. Niet het mooie schilderij aan de muur. Maar de lelijke waarheid onder het oppervlak. Het portret toonde wat schoonheid kost. Wat genot van de ziel afneemt. Wat we worden als we zonder geweten leven. We hebben allemaal portretten van onszelf. Verborgen waar niemand ze ziet. Ze tonen onze ware gezichten. Ons ware zelf, zonder maskers. Hoe zien onze portretten eruit? Zijn ze mooi of afschuwelijk? Alleen wij kennen het antwoord. En misschien is dat de ware verschrikking. Niet wat anderen zien. Maar wat we over onszelf weten. In de afgesloten kamers van onze harten. Waar onze eigen portretten hangen. Kijkend. Wachtend. Alles vastleggend. Einde.
B1Chapter 20 / 20442 words70 sentences
Hoofdstuk 20: Het einde
Chapter 20 · Het portret van Dorian Gray · B1 Dutch. Tip: Click on any word while reading to see its translation. Take your time with each chapter and review the vocabulary before moving on.
Chapter Summary
Dorian besluit het portret te vernietigen met hetzelfde mes waarmee hij Basil heeft gedood. Als de bedienden de deur openbreken, vinden ze een verschrikkelijke oude man dood op de vloer. Het portret is weer mooi.
1 / 70
🇳🇱Nederlands→🇬🇧English
Linked wordUnderlined wordOther words
Comprehension Questions
4 questions
1
Volgens het hoofdstuk, welke filosofie leerde Lord Henry aan Dorian?
2
Wat vertegenwoordigde het portret volgens dit laatste hoofdstuk?
3
Wat gebeurde er toen Dorian het portret met een mes aanviel?
4