Mijn naam is Robinson Crusoe, en ik werd geboren in het jaar 1632 in de stad York, Engeland. Mijn vader was een koopman uit Duitsland die zich vele jaren eerder in Engeland had gevestigd. Ik was de jongste van drie zonen, en mijn ouders hadden grote verwachtingen voor mijn toekomst. Mijn vader wilde dat ik rechten zou studeren en een respectabel heer zou worden. Hij droomde ervan mij te zien als rechter of advocaat met een comfortabel leven. Maar ik had andere dromen die mijn hoofd dag en nacht vulden. Vanaf mijn vroegste jaren kon ik aan niets anders denken dan de zee. Ik bracht uren door in de haven en keek naar de grote schepen die kwamen en gingen. De zeelieden vertelden mij verhalen over verre landen en gevaarlijke avonturen. Ik luisterde met verwondering naar verhalen over stormen, piraten en onontdekte eilanden. Deze verhalen grepen mijn verbeelding en lieten me niet rusten. Mijn hart brandde van verlangen om de wereld zelf te zien. Toen ik achttien jaar oud was, vertelde ik mijn vader over mijn wensen. 'Vader,' zei ik, 'ik wil naar zee gaan en zeeman worden.' Zijn gezicht werd bleek, en ik zag angst in zijn ogen. 'Mijn zoon,' zei hij, 'je moet niet aan zulke dingen denken.' Hij herinnerde mij eraan dat mijn oudste broer was gestorven in een oorlog ver van huis. Mijn andere broer had jaren geleden het huis verlaten, en we hoorden nooit meer van hem. 'Jij bent de enige zoon die ik nog heb,' zei mijn vader met tranen in zijn ogen. 'De zee is vol gevaren die je je niet kunt voorstellen.' Hij sprak over vreselijke stormen die elk schip konden vernietigen. Hij vertelde me over piraten die geen genade toonden aan hun slachtoffers. Hij beschreef ziektes die zeelieden doodden ver van elke dokter. 'Blijf hier in York,' smeekte hij mij, 'en leef een veilig en gelukkig leven.' Mijn moeder probeerde ook mijn gedachten te veranderen met haar zachte woorden. 'Denk aan je arme ouders,' zei ze, 'die meer van je houden dan van wat dan ook.' Ze beloofde met mijn vader te praten over het vinden van een goede positie voor mij in zaken. Maar niets wat ze zeiden kon het verlangen uit mijn hart wegnemen. Ik bleef elke nacht van de zee dromen. In mijn dromen zeilde ik over eindeloze blauwe wateren onder een heldere hemel. Ik ontdekte eilanden bedekt met palmbomen en gouden stranden. Ik vond schatten die mij rijker maakten dan ik me kon voorstellen. Bijna een jaar lang bleef ik thuis, maar ik was niet tevreden. Ik maakte vaak ruzie met mijn ouders over mijn toekomst. Op een dag riep mijn vader mij naar zijn studeerkamer voor een serieus gesprek. Hij liet me zitten en keek me aan met grote bezorgdheid. 'Robinson,' zei hij, 'ik wil je wat advies geven over het leven.' 'De middenstand van het leven is de beste positie voor elke man.' Hij legde uit dat de rijken veel zorgen en vijanden hebben. De armen lijden elke dag van hun leven aan honger en kou. Maar degenen in het midden genieten van vrede, comfort en eenvoudige genoegens. 'Avontuur klinkt spannend,' zei mijn vader, 'maar het brengt alleen ellende.' 'Beloof me dat je hier blijft en tevreden bent met wat je hebt.' Ik luisterde naar zijn woorden, en ze raakten me diep. Een paar dagen overwoog ik echt om zijn advies op te volgen. Misschien had hij gelijk, en zou de zee me alleen maar lijden brengen. Maar al snel keerden mijn oude verlangens sterker dan ooit terug. Ik besloot dat ik naar zee moest, wat het ook zou kosten. In september 1651 ging ik een vriend bezoeken in de havenstad Hull. Zijn vader was de kapitein van een schip dat naar Londen voer. Mijn vriend nodigde me uit om met hen mee te gaan op de reis. 'Het kost je niets,' zei hij, 'en het wordt een groot avontuur.' Zonder het mijn ouders te vertellen of om hun zegen te vragen, stemde ik toe. Ik schreef hen niet eens een brief om mijn beslissing uit te leggen. Op de eerste dag van september stapte ik aan boord van het schip. Mijn hart was gevuld met opwinding toen ik naar de open zee keek. Ik had geen idee dat dit moment mijn leven voor altijd zou veranderen. Ik wist niet van de gevaren en ontberingen die op me wachtten. Ik kon me niet voorstellen dat alle waarschuwingen van mijn vader zouden uitkomen. Maar op die zonnige ochtend voelde ik alleen vreugde en hoop. Toen het schip de haven verliet, zag ik het land kleiner worden. Ik dacht niet aan mijn moeder, die zou huilen als ze ontdekte dat ik weg was. Ik dacht niet aan mijn vader, wiens hart ik had gebroken. Ik dacht alleen aan het avontuur dat voor me lag. De wind vulde de zeilen, en het schip bewoog snel over het water. Ik stond op het dek en ademde de zoute lucht diep in. Op dat moment geloofde ik dat ik de gelukkigste jonge man in Engeland was. Mijn langverwachte droom was eindelijk begonnen. Ik wist niet dat problemen slechts uren verwijderd waren. Maar voor nu was ik vrij, en de hele wereld lag voor me.
B1Chapter 1 / 15874 words70 sentences
De Zwerver
Chapter 1 · Robinson Crusoe · B1 Dutch. Tip: Click on any word while reading to see its translation. Take your time with each chapter and review the vocabulary before moving on.
Chapter Summary
De jonge Robinson Crusoe droomt van de zee ondanks de waarschuwingen van zijn vader.
1 / 70
🇳🇱Nederlands→🇬🇧English
Linked wordUnderlined wordOther words
Comprehension Questions
4 questions
1
Waar werd Robinson Crusoe geboren?
2
Welk beroep wilde Robinsons vader dat hij zou uitoefenen?
3
Waarom smeekte Robinsons vader hem niet naar zee te gaan?
4