Lang geleden was er een vredig koninkrijk omringd door hoge bergen. Het volk leefde gelukkig onder het bewind van een wijze en zachtaardige koning. Op een dag arriveerde een machtige heks bij de kasteelpoorten. Ze eiste dat de koning haar de koninklijke kroon zou geven. De koning weigerde omdat de kroon aan het volk toebehoorde. De heks werd woedend en hief haar handen naar de hemel. 'Als ik de kroon niet kan krijgen, dan zal niemand hem krijgen!' schreeuwde ze. Donkere wolken verzamelden zich boven het koninkrijk terwijl ze verschrikkelijke woorden sprak. Een koude wind waaide door de straten en iedereen bevroor ter plekke. De mensen, de dieren en zelfs de vogels veranderden in grijs steen. De heks lachte en verdween in een wolk van zwarte rook. Jaren gingen voorbij en het koninkrijk bleef stil en roerloos. Voorbij de bergen, in een klein dorpje, woonde een jonge herder genaamd Thomas. Thomas had verhalen over het vervloekte koninkrijk gehoord sinds hij een kind was. De meeste mensen geloofden dat dit slechts oude verhalen waren om kinderen bang te maken. Maar Thomas vroeg zich altijd af of er waarheid in de legendes zat. Op een ochtend, terwijl hij naar een verdwaald schaap zocht, klom hij hoger dan gewoonlijk. Op de top van de bergpas zag hij iets dat zijn hart deed stilstaan. Onder hem strekte zich een uitgestrekt koninkrijk uit van grijze stenen gebouwen en standbeelden. De standbeelden waren mensen die bevroren waren tijdens hun dagelijkse bezigheden. Thomas wist meteen dat de verhalen de hele tijd waar waren geweest. Hij daalde voorzichtig af naar de stille straten. Een stenen koopman stond achter zijn kar, voor eeuwig reikend naar munten. Kinderen waren midden in hun lach bevroren, hun stenen gezichten lachten nog steeds. Thomas voelde diepe droefheid toen hij door de bevroren stad liep. Bij de fontein viel hem een oude vrouw op die niet van steen was. Ze zat op een bank, gehuld in een versleten grijze mantel. 'Je kunt me zien,' zei ze met verbazing in haar stem. 'Wie bent u?' vroeg Thomas, terwijl hij haar voorzichtig naderde. 'Ik ben de koningin van dit koninkrijk, of wat ervan over is.' Ze legde uit dat de vloek van de heks haar om een wrede reden had gespaard. 'Ze wilde dat ik mijn volk voor eeuwig zou zien lijden,' zei de koningin. Thomas vroeg of er een manier was om de vloek te verbreken. De ogen van de koningin vulden zich met een klein sprankje hoop. 'Er is een manier, maar niemand is ooit geslaagd,' fluisterde ze. Drie gouden sleutels waren verspreid over het koninkrijk verborgen. Elke sleutel stond voor een deugd: moed, vriendelijkheid en wijsheid. Alleen iemand die alle drie de deugden bezat, kon ze vinden. 'Ik ben maar een eenvoudige herder,' zei Thomas twijfelend. 'Misschien is dat precies wat nodig is,' antwoordde de koningin met een zachte glimlach. Thomas besloot het te proberen, ook al was hij bang. De koningin vertelde hem dat de eerste sleutel werd bewaakt door een beest in het donkere bos. Thomas liep urenlang tot hij de rand van het bos bereikte. De bomen waren zo dicht dat er bijna geen licht doorheen kon komen. Vreemde geluiden weerklonken vanuit de diepte van de schaduwen. Zijn benen wilden wegrennen, maar hij dwong zichzelf om door te gaan. Op een open plek vond hij een enorme wolf met zilveren vacht. De wolf gromde en liet zijn enorme tanden zien. Thomas zag iets glinsteren om de nek van de wolf: een gouden sleutel. Hij zag ook dat de poot van de wolf vastzat in een oude val. In plaats van aan te vallen, naderde Thomas langzaam het gewonde dier. 'Ik zal je geen pijn doen,' zei hij zacht. Met voorzichtige handen opende hij de val en bevrijdde de poot van de wolf. De wolf stopte met grommen en keek Thomas aan met begripvolle ogen. Hij liet zijn kop zakken en stond Thomas toe de eerste sleutel te pakken. Thomas had moed getoond door het bos in te gaan en vriendelijkheid door de wolf te helpen. De koningin had gezegd dat de tweede sleutel op de bodem van een bevroren meer lag. Thomas vond het meer in het midden van het koninkrijk. Het water was veranderd in ijs dat zo dik was dat hij er niet doorheen kon kijken. Een oude man zat naast het meer en viste door een klein gat in het ijs. In tegenstelling tot de standbeelden kon deze man bewegen en spreken. 'Ik weet waarom je bent gekomen,' zei de oude man zonder op te kijken. 'Kunt u me helpen de sleutel te bereiken?' vroeg Thomas. 'Ik zal je een raadsel geven. Antwoord goed, en het ijs zal smelten.' De oude man vroeg: 'Wat is sterker dan staal maar kan worden gebroken door een enkel woord?' Thomas dacht lang na over het vreemde raadsel. Hij herinnerde zich hoe het vertrouwen van zijn moeder in hem hem sterk had gemaakt. Hij herinnerde zich ook hoe een enkele leugen ooit dat vertrouwen had verbroken. 'Het antwoord is vertrouwen,' zei Thomas vol zelfvertrouwen. De oude man glimlachte, en het ijs begon te barsten en te smelten. Op de bodem van het ondiepe water lag de tweede gouden sleutel. Thomas waadde het water in en pakte hem voorzichtig. Nu moest hij de derde en laatste sleutel vinden. De koningin had gewaarschuwd dat deze sleutel het moeilijkst te verkrijgen was. Hij was verborgen in de hoogste toren van het kasteel. De toren werd bewaakt door de schaduw van de heks, een wezen van pure duisternis. Thomas beklom de wenteltrap wat wel uren leek te duren. Bovenaan vond hij een kamer vol spiegels. In elke spiegel zag hij een andere versie van zichzelf. De ene toonde hem als een rijke koning, de andere als een machtige krijger. De schaduw sprak vanuit de duisternis: 'Kies wie je wilt worden.' 'Als je verstandig kiest, is de sleutel van jou.' Thomas keek naar alle prachtige versies van zichzelf. Toen zag hij een kleine spiegel die de schaduw had geprobeerd te verbergen. In die spiegel zag hij gewoon zichzelf: een herder met vriendelijke ogen. 'Ik kies ervoor om te blijven wie ik ben,' zei Thomas vastberaden. De schaduw schreeuwde toen alle andere spiegels aan gruzelementen vielen. De derde gouden sleutel verscheen in Thomas' hand. Thomas rende terug naar de koningin met alle drie de sleutels. Ze leidde hem naar een gouden deur onder het kasteel. De deur had drie sleutelgaten in de vorm van een hart, een ster en een zon. Thomas plaatste elke sleutel op zijn juiste plek. Een warm gouden licht barstte uit de deur en verspreidde zich over het koninkrijk. De stenen beelden begonnen te barsten terwijl de kleur terugkeerde naar de wereld. Mensen rekten zich uit en keken verward om zich heen. Kinderen gingen door met lachen alsof er geen tijd was verstreken. De koning omhelsde zijn koningin met tranen van vreugde. Thomas werd geëerd als een held in het hele land. Maar toen hem rijkdom en titels werden aangeboden, sloeg hij beleefd af. Hij keerde terug naar zijn dorp, blij om weer herder te zijn.
Dutch Story (B1)Het vervloekte koninkrijk
This B1 Dutch story is designed for intermediate learners. Click any word for instant translation and build your vocabulary as you read.
aboutStory
Een jonge herder ontdekt dat zijn dorp aan de rand van een vervloekt koninkrijk ligt waar iedereen in steen is veranderd. Gewapend met moed en vriendelijkheid moet hij de betovering verbreken door de drie sleutels van deugd te vinden die verspreid over het bevroren land zijn verborgen.
1 / 100
🇳🇱Nederlands→🇬🇧English
Linked wordUnderlined wordOther words
Comprehension Questions
4 questions
1
Waarom vervloekte de heks het koninkrijk?
2
Hoe kreeg Thomas de eerste gouden sleutel?
3
Wat was het antwoord op het raadsel van de oude man?
4
