Terwijl we wachtten op het juiste moment om te vertrekken, gebeurde er iets onverwachts. Op een vroege ochtend kwam Vrijdag in grote opwinding naar me toe gerend. 'Meester! Meester!' riep hij. 'Ze komen! Ze komen!' Ik pakte mijn telescoop en rende naar mijn uitkijkpunt. Daar op het strand lagen meerdere kano's vol met wilden. Ik telde eenentwintig mannen en drie gevangenen. Ze bereidden zich voor op weer een van hun afschuwelijke feestmalen. Vrijdag keek door de telescoop en riep plotseling uit. 'Die daar is mijn vader!' zei hij, wijzend naar een van de gevangenen. Zijn ogen vulden zich met tranen van angst en wanhoop. Ik wist onmiddellijk dat we hen moesten redden. Ik gaf Vrijdag een geweer en een zwaard. Ik nam twee geweren, twee pistolen en mijn grote mes mee. We slopen door het bos naar het strand. Ik zei tegen Vrijdag dat hij op mijn signaal moest wachten voordat hij aanviel. We verstopten ons achter bomen op slechts vijftig meter van de wilden. Twee van de gevangenen werden klaargemaakt om gekookt te worden. Ik richtte mijn geweer en vuurde op de groep rond het vuur. Vrijdag vuurde op hetzelfde moment met zijn geweer. Drie wilden vielen dood neer, en meerdere anderen raakten gewond. De anderen sprongen op in verwarring en angst. Ze konden niet begrijpen waar de dodelijke donder vandaan kwam. We vuurden opnieuw met onze andere geweren en pistolen. Meer wilden vielen, en de rest begon naar hun kano's te rennen. Vrijdag rende sneller dan de wind naar zijn vader. Hij sneed de touwen door die hem bonden en omhelsde hem stevig. Zowel vader als zoon huilden van vreugde om weer herenigd te zijn. Ondertussen rende ik om de andere gevangenen te bevrijden. Een van hen was een blanke man met een dikke baard. Hij was gekleed in de haveloze resten van Europese kleding. Ik sprak hem aan in het Engels, maar hij verstond me niet. Toen probeerde ik Spaans, en zijn gezicht lichtte op van herkenning. Hij was een Spanjaard die jaren geleden schipbreuk had geleden. Zijn schip was gezonken bij het vasteland, en hij had onder de inboorlingen geleefd. Maar hij was gevangengenomen door de vijandige stam tijdens een aanval. Hij vertelde me dat er nog zestien Spanjaarden op het vasteland woonden. Het waren overlevenden van zijn schip, die vredig samenleefden met de inboorlingen. Sommige wilden waren ontsnapt in hun kano's. Maar de meesten lagen dood of gewond op het strand. We hadden een grote overwinning behaald en drie levens gered. Ik bracht iedereen terug naar mijn kamp voor eten en rust. Vrijdags vader was zwak van het gevangen zijn. Vrijdag verzorgde hem met grote liefde en tederheid. Het maakte me gelukkig om vader en zoon weer samen te zien. De Spanjaard herstelde snel met goed eten en onderdak. Hij vertelde me meer over de andere Spanjaarden op het vasteland. Ze hadden een kleine nederzetting gebouwd, maar hadden geen manier om te ontsnappen. Ze droomden ervan om op de een of andere manier een Spaanse kolonie te bereiken. Ik stelde een plan voor om hen allemaal naar mijn eiland te brengen. Samen konden we een grotere boot bouwen en naar de vrijheid zeilen. Maar eerst moesten we meer voedsel verbouwen om iedereen te voeden. We plantten meer graan en bereidden extra voorraden voor. Toen alles klaar was, stuurden we de Spanjaard en Vrijdags vader. Ze namen onze kano naar het vasteland om de anderen terug te brengen. Vrijdag en ik wachtten angstig op hun terugkeer. We verwachtten hen binnen ongeveer acht dagen terug. Maar op de achtste dag gebeurde er iets anders. Vrijdag kwam aanrennen om me te vertellen dat hij een boot had gezien. Maar het was geen kano, zei hij, maar een echte scheepsboot. Ik haastte me naar de kust met mijn telescoop. Daar in de baai lag een Engels schip voor anker! Een sloep roeide naar mijn strand. Mijn hart sprong op van vreugde bij het zien ervan. Na achtentwintig jaar was de redding eindelijk gekomen! Maar toen voelde ik een vreemd gevoel van voorzichtigheid. Waarom zou een Engels schip in deze wateren zijn? Dit was geen normale handelsroute voor Engelse schepen. Ik besloot zorgvuldig te kijken voordat ik mezelf zou onthullen. Ik verstopte me tussen de bomen en observeerde door mijn telescoop. Wat ik daarna zag, vervulde me met bezorgdheid in plaats van vreugde.
B1Chapter 13 / 15723 words70 sentences
Vrijdag onderwijzen
Chapter 13 · Robinson Crusoe · B1 Dutch. Tip: Click on any word while reading to see its translation. Take your time with each chapter and review the vocabulary before moving on.
Chapter Summary
Robinson leert Vrijdag Engels en leert over het verleden van zijn nieuwe vriend.
1 / 70
🇳🇱Nederlands→🇬🇧English
Linked wordUnderlined wordOther words
Comprehension Questions
4 questions
1
Hoeveel andere Spanjaarden zei de geredde man dat er op het vasteland woonden?
2
Welke nationaliteit had de blanke gevangene naast Vrijdags vader?
3
Wie herkende Vrijdag onder de gevangenen op het strand?
4